บทที่ 4153 วีรบุรุษหนุ่มใจเย็นๆ

ไม่เพียงแต่จางชวนเท่านั้นที่ตกตะลึง แม้แต่เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิง ต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ไปเลย

ใครจะไปคิดว่า คนที่มีระดับฝีมือสูงสุดในตระกูลเฟ่ย กลับถูกคนอื่นตบจนหมดท่าไปเลย..........

ต่อจากนั้น ฉากที่ทำให้พวกเขาเหลือเชื่อก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เย่เฉินตบไปหนึ่งที จากนั้นก็ดึงแบ็คแฮนด์ขึ้นมา แล้วก็ใช้หลังมือขวาของตัวเอง ตบเข้าที่จางชวนอีกครั้ง

แม้ว่าจางชวนจะตกตะลึงเหมือนต้นไม้ แต่น้ำตาก็ไหลออกจากดวงตาของเขาอย่างควบคุมไม่ได้

ไม่มีใครรู้ว่า การโดนตบสองครั้งมันทำร้ายจิตใจ สำหรับนักบู๊ห้าดาวมากแค่ไหน.......

ในขณะนี้เอง เย่เฉินปิดกั้นเส้นลมปราณทั้งหมดของจางชวนด้วยปราณทิพย์บางๆ และตะโกนอย่างเย็นชาว่า “ถ้าไม่อยากจะกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต ก็คุกเข่าลงอย่างเชื่อฟังซะ!”

จางชวนทั้งคนตกตะลึงไปเลยทันที!

เขาตระหนักในทันทีว่า เส้นลมปราณเส้นที่ห้าที่เขาใช้เวลาครึ่งชีวิต และผ่านความทุกข์ยากนับไม่ถ้วนถึงจะเปิดได้ กลับถูกพลังที่ไม่รู้จักปิดกั้นอย่างสมบูรณ์งั้นเหรอ!

ในเวลานี้ หัวใจทั้งดวงของเขาก็ทรุดลงทันที เขาไม่มีเวลาที่จะไปสนใจผลกระทบทางจิตใจในตอนเมื่อกี้นี้ ทรุดตัวลงและคุกเข่าลงบนพื้นแล้วร้องไห้เสียงดังขึ้นมา “ท่านผู้อาวุโส.......ขอความกรุณาท่านผู้อาวุโสด้วยเถอะ..........”

สำหรับจางชวนแล้ว เขาไม่ใช่นักบู๊ที่ได้รับการฝึกฝนจากตระกูลเฟ่ย เพียงแต่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ให้รับใช้ตระกูลเฟ่ยเท่านั้น

ดังนั้นความจงรักภักดีของเขาที่มีต่อตระกูลเฟ่ย จึงไม่สามารถพูดได้ว่าแข็งแกร่งมากแค่ไหน

แน่นอนว่าการเชื่อฟังก่อนหน้านั้น มาจากมุมมองของอาจารย์และส่วนได้ทั้งนั้น