บทที่ 4174 นายน้อยคนโต

พนักงานของตระกูลอานคนนี้นั้นไม่รู้ว่าเย่เฉินเป็นใคร แต่ชื่อของอานเฉิงซีนั้นกลับดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าร้อง!

เมื่อได้ยินกู้ชิวอี๋พูดว่า เย่เฉินเป็นลูกชายของอานเฉิงซี ผู้ชายคนนั้นก็ตื่นตระหนกทันที!

เขาคิดได้ทันทีว่า เจ้าบ้านของเขาหลายปีมานี้ล้วนเอาแต่ค้นหาลูกชายที่หายไปของอานเฉิงซีมาโดยตลอดแต่กลับไม่มีเบาะแสใดๆ

หรือว่าจู่ๆเบาะแสสำคัญก็มาส่งถึงที่ประตูเหรอ?!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อนุมัติคำขอลงจอดเครื่องบินทันที ในเวลาเดียวกันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารายงานต่อผู้นำระดับสูงของเขาอย่างรวดเร็ว

ลูกชายของอานเฉิงซีหกคำนี้เป็นเหมือนกับลูกระเบิด จนทำให้พ่อบ้านของตระกูลอานต้องรีบวิ่งตะเกียกตะกายไปยังศูนย์การแพทย์ทันที

ในเวลานี้ อานโฉงชิวด้านหนึ่งพยายามอดทนต่อความเจ็บปวด ส่วนอีกด้านก็พยายามปลอบโยนแม่ของเขา

สำหรับนายหญิงใหญ่ ลูกชายคนโต ได้กลายเป็นเสาหลักทางจิตวิญญาณของเธอไปแล้ว

พ่อบ้านวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ เขาไม่สนใจทุกคนที่อยู่ข้างนอกและผลักประตูให้เปิดออกทันที จากนั้นก็พูดหอบ "นาย... นายหญิง... ใหญ่...นาย...นายน้อย..."

เมื่อเห็นว่าพ่อบ้านที่แต่ไหนแต่ไรสุขุมเสมอมาถึงกับอยู่ในความตื่นตระหนก อีกทั้งยังบุกเข้ามาในห้องผู้ป่วยของพ่อ อานโฉงชิวอดไม่ได้ที่จะดุว่า "ลุงตง คุณทำอะไรน่ะ?! ไม่รู้จักเคาะประตูหรือ?"

คนอื่นๆ เองก็มารวมตัวกันในเวลานี้ อยากรู้ว่ามีเหตุฉุกเฉินอะไรเกิดขึ้นใช่หรือไม่

พ่อบ้านมีสีหน้ากังวลอย่างยิ่งและพูดว่า “คุณชายใหญ่...มีเครื่องบินจากหัวเซี่ยกำลังจะลงจอดเร็วๆ นี้…”

"จากหัวเซี่ย?" อานโฉงชิวขมวดคิ้วและถามว่า “เป็นใคร?”

พ่อบ้านกลืนน้ำลายแล้วพูดว่า “เป็นลูกสะใภ้ที่คุณหนูใหญ่กำหนดเอาไว้ในตอนนั้น”