บทที่ 4184 ความจำเสื่อม

สำหรับตระกูลอาน พวกเขาคุ้นเคยกับอาการของอานฉีซานมานานแล้ว

เมื่อรู้ว่าความจำของเขาบกพร่องอย่างร้ายแรง ทุกคนก็พยายามอย่างหนักเพื่อช่วยเขาฟื้นความทรงจำในสมองตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ความจริงในตอนนี้นั้นพิสูจน์ได้ว่า สถานการณ์แบบนี้มีแค่เพียงความคิดฝันของทุกคนเท่านั้น

อันที่จริงอานฉีซานได้สูญเสียความทรงจำทั้งหมดของเขาในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ต่อให้ช่วยให้ความจำของเขากลับมาได้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะจำสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาได้ทั้งหมด

ดังนั้นในตอนแรก ตระกูลอานจึงพยายามอธิบายให้อานฉีซานฟังทุกวัน โดยบอกเวลาที่แท้จริงและเรื่องที่เขาลืมไปว่ามีเรื่องไหนบ้าง

แต่เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาก็พบว่าการทำเช่นนี้ไม่เกิดผลใดๆ

บางครั้ง คนในครอบครัวก็ต้องคุยกับเขาทั้งวันถึงทำให้เขายอมรับความจริงได้

แต่ไม่นาน เขาก็จะลืมทุกอย่างที่ทุกคนบอกกับเขาและกลับสู่สภาพเดิมอีกครั้ง

ดังนั้น สภาพในปัจจุบันของอานฉีซาน ได้กลับคืนสู่เมื่อ 20 ปีที่แล้วอีกครั้ง กลับไปยังช่วงที่ครอบครัวของเย่เฉินเพิ่งเสียได้ไม่นาน

ในสถานการณ์แบบนี้ การอธิบายให้อานฉีซานฟังนั้นไม่มีความหมายอีกต่อไป นายหญิงใหญ่เองก็ไม่ต้องการให้สมองของเขาต้องถูกบังคับให้ยอมรับหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้เขาตกใจ

ในเวลานี้ อานฉีซานเอ่ยด้วยสีหน้าโศกเศร้าเต็มเปี่ยม “พวกเธอออกไปให้หมดเถอะ ให้ฉันอยู่คนเดียวเงียบๆ”

ทุกคนมองไปที่นายหญิงใหญ่

นายหญิงใหญ่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และพูดกับฝูงชนว่า "พวกเราไปกันเถอะ"

เมื่อมีคำสั่งของนายหญิงใหญ่ พวกเขาก็ถอนตัวออกจากห้องไอซียู

นายหญิงใหญ่ยังคงจับมือกู้ชิวอี๋เอาไว้และพูดด้วยสีหน้าด้วยความรักใคร่ว่า “เด็กดี วันนี้เป็นครั้งแรกที่หนูมาที่นี่ หนูจะต้องอยู่บ้านนี้สักสองวันนะ!”