บทที่ 4204 คุณคิดว่ายังไง?

“ฉัน?”

เฟ่ยเข่อซินไม่เคยคิดเลยว่า เย่เฉินจะปล่อยให้เธอแสดงความคิดเห็นออกมาในเวลานี้

เธอรู้ดีถึงสถานะของตนในตระกูลเฟ่ย อย่าว่าแต่เรื่องไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับเฟ่ยซานไห่ เฟ่ยเสวปิง แม้แต่เฟ่ยฮ่าวหยางเธอก็ยังเทียบไม่ได้

แม้ว่าคุณปู่จะชอบเธอ แต่เมื่อเป็นเรื่องของความอาวุโส เธอก็ทำได้เพียงยืนอยู่ข้างหลังอย่างเงียบๆ

ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้ที่เธออยู่ที่นี่แต่กลับไม่เห็นพ่อแม่ของตน เธอก็พอจะสามารถเดาได้แล้วว่าลุงใหญ่เฟ่ยซานไห่จะต้องขับไล่พ่อแม่ของเธอออกจากตระกูลเฟ่ยไปแล้ว และในเวลานี้ เธอที่อยู่ตรงนี้ไม่มีความมั่นใจใดเหลืออยู่เลย

เย่เฉินเห็นว่าเธอรู้สึกกังวลอยู่บ้างจึงเอ่ยปากออกมา “คุณหนูเฟ่ย ถ้าคุณมีความคิดใด ๆ ก็พูดออกมา อย่ากลัวว่าจะไปทำให้ใครไม่พอใจ ผมจะเป็นคนตัดสินใจแทนคุณเอง!”

เฟ่ยเข่อซินเม้มริมฝีปาก ในใจรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น

เมื่อเย่เฉินบอกว่าจะตัดสินให้เธอ ดังนั้นเธอจึงเรียกความกล้าหาญออกมาทันทีและพูดเสียงดังว่า “คุณเย่ ฉันคิดว่าทางออกที่ดีที่สุดตอนนี้คือด้านหนึ่งปล่อยให้เฟ่ยฮ่าวหยางชดใช้ในสิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด!”

เมื่อเฟ่ยเสวปิงและภรรยาของเขาได้ยินดังนี้พวกเขาก็ระเบิดออกมาทันที ภรรยาของเขาชี้ไปที่เฟ่ยเข่อซินและด่าอย่างโกรธเคือง "เฟ่ยเข่อซิน แกมันเป็นน้าเล็กไร้หัวใจ ไม่ว่าจะพูดยังไงฮ่าวหยางก็เป็นหลานชายของแก แกถึงกับใจแข็งปล่อยให้เขาไปตาย?”

เฟ่ยเสวปิงก็กัดฟันและด่าว่า: "เฟ่ยเข่อซินเอ๋ยเฟ่ยเข่อซิน เธอมันจิตใจเหมือนอสรพิษจริงๆ! เธอคิดว่าเป็นพวกเราที่ขับไล่พ่อแม่ของเธอ และคิดจะใช้โอกาสนี้เพื่อล้างแค้นให้ตัวเองใช่ไหม?"

เย่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยในเวลานี้ และพูดกับว่านพั่วจวินว่า "พั่วจวิน สองคนนี้เจี๊ยวจ๊าวน่ารำคาญจริงๆ ตบปาก!"

ว่านพั่วจวินไม่พูดพร่ำ เขาเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ตบเฟ่ยเสวปิงจนกระเด็นถอยหลัง แล้วตบหน้าภรรยาของเขาไปทีหนึ่งจนอีกฝ่ายตัวหมุนและเป็นลมไปในที่นั้นทันที

ในเวลานี้ เย่เฉินมองไปที่เฟ่ยเข่อซินและกล่าวว่า "คุณเอ่ยต่อไปเถอะ"

เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าและพูดต่อ "อีกด้านหนึ่ง พวกเราควรเปิดเผยการกระทำทั้งหมดของเขาต่อสาธารณชน อย่าได้ปกปิดไว้เป็นอันขาด!"

เมื่อเฟ่ยเข่อซินพูดแบบนี้ ทุกคนก็ตกตะลึงตาค้างไป!