บทที่ 423

บทที่ 423

เพราะว่ามีวงไพ่รออยู่ หม่าหลันไม่รอกินข้าวให้เสร็จ ก็ได้สะพายกระเป๋าออกจากบ้านไป นั่งแท็กซี่ไปที่บ้านพักตากอากาศที่เก่าแก่คฤหาสน์ซีย่วนในจินหลิงทันที

เพื่อนเก่าของเธออาศัยอยู่แถวๆคฤหาสน์แห่งนี้

คฤหาสน์ซีย่วนในยี่สิบปีก่อน เป็นคฤหาสน์ที่ค่อนข้างดีในจินหลิง แต่ว่าผ่านไปเวลานาน ดังนั้นจึงค่อยๆล้าหลัง

เมื่อก่อน หม่าหลันคิดว่าคฤหาสน์ซีย่วนเป็นมาตรฐานคฤหาสน์หรูแล้ว ครอบครัวของตัวเองชีวิตนี้ไม่มีทางมีบ้านเดี่ยวเป็นหลังแบบนี้ได้

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน พอนึกถึงอีกเดี๋ยวตัวเองจะได้พักในคฤหาสน์Tomson Rivieraที่ดีที่สุดในจินหลิง คฤหาสน์ซีย่วนไม่ได้อยู่ในสายตาของหม่าหลันไปแล้ว

เพื่อนเก่าที่อาศัยอยู่ที่นี่ ชื่อว่าเฉินซูอี๋ เป็นเพื่อนขาไพ่ที่หม่าหลันรู้จักเมื่อหลายปีก่อน

ทางครอบครัวของเฉินซูอี๋ถือว่าไม่เลว หลายปีก่อนหน้านี้สามีหาเงินได้มาก จากนั้นเกิดอุบัติเหตุ ทิ้งเงินไว้ให้เฉินซูอี๋ก้อนใหญ่

เฉินซูอี๋เลี้ยงลูกจนโตแล้ว หลังจากที่ส่งลูกไปต่างประเทศ ทุกวันก็ได้แต่หาความสุขโดยอาศัยเล่นไพ่นกกระจอก

อีกทั้งยัง เฉินซูอี๋คนนี้มีเงิน เล่นไพ่ก็ไม่เก่ง เล่นแล้วมักจะแพ้มากกว่าชนะ หม่าหลันเล่นไพ่กันเธอ ส่วนใหญ่ก็จะชนะ

หม่าหลันจึงนับถือเฉินซูอี๋เป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งของเธอ เพียงแค่เฉินซูอี๋ช่วนเธอเล่นไพ่ เธอต้องมาแน่นอน

กดกริ่งที่หน้าประตูบ้านเฉินซูอี๋ ประตูใหญ่เปิดออกโดยเร็ว ผู้หญิงอายุประมาณหม่าหลันคนหนึ่ง ยิ้มอย่างมีอัธยาศัยไมตรีดี