บทที่ 4248 เจอเธอซักหน่อย！

การรายงานของลูกน้อย ทำให้หลี่ญ่าหลินรู้สึกโมโหมากขึ้นมาในทันที

เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ เฟ่ยฮ่าวหยางและเฉียวเฟยหยุนเพิ่งจะตายได้ไม่นาน ที่นครนิวยอร์กจู่ๆก็พบศพจำนวนมากขนาดนี้ อีกทั้งล้วนแต่เป็นบุคคลที่น่านับถือยกย่องทั้งนั้นเลยอีกด้วย

เขาโพล่งถามออกไปโดยจิตใต้สำนึก : “หมอนิติเวชไปแล้วหรือยัง?!”

ลูกน้องตอบ : “ไปแล้วครับ แม้แต่FBIที่ได้รับข่าวคราวแล้วก็ส่งคนไปตรวจสอบแล้วด้วยครับ”

หลี่ญ่าหลินเอ่ยถามขึ้นด้วยใบหน้าที่อึมครึม : “เวลาตายของคนพวกนี้คือเมื่อไหร่?!”

“เมื่อคืนนี้ครับ”ลูกน้องตอบกลับ “หมอนิติเวชบอกว่าเวลาตายไม่เกินแปดชั่วโมงครับ”

“แม่งเอ้ย!”หลี่ญ่าหลินเอ่ยขึ้นมาโดยไม่ต้องคิด “จะต้องเป็นแก๊งเดียวกับที่ฆ่าเฟ่ยฮ่าวหยางแน่ๆ.....”

ว่าแล้ว เขาก็รีบออกคำสั่ง “รีบให้พวกเขาเคลื่อนย้ายศพไปไว้ที่ห้องเก็บศพของศูนย์ชันสูตรศพ อย่าให้สื่อใดๆเข้าใกล้ แล้วก็ไม่ต้องให้ใครรับการสัมภาษณ์จากสื่อด้วย! ถ้าหากใครกล้าแอบปล่อยข่าวให้สื่อ ถ้าหากจับได้ฉันจะไม่ปล่อยมันไว้แน่!”

ลูกน้องรีบเอ่ยขึ้น : “ผมจะไปบอกพวกเขาให้ครับ!”

ลูกน้องหันหลังเดินออกไป หลี่ญ่าหลินก็เอาที่เขี่ยบุหรี่เขวี้ยงลงไปที่พื้นอย่างแรง ที่เขี่ยบุหรี่แก้วแตกละเอียดในทันที

เขาในเวลานี้ ในใจนั้นมีไฟแห่งความโมโหแผดเผาขึ้นมาแล้ว

เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าตัวเองเพิ่งจะพูดไปว่านครนิวยอร์กจะไม่สามารถมีคนตายได้อีกแล้ว คำพูดนี้เสียงสะท้อนยังไม่ทันหายไปจากห้องนี้เลยก็เกิดคดีฆาตกรรมขึ้นมามากมายขนาดนี้อีกแล้ว