บทที่ 4262 หลบหนี

สำหรับหลี่ญ่าหลิน ซูรั่วหลีเป็นเบาะแสเดียวที่เขาสามารถหาได้

ดังนั้น เขาจึงชัดเจนมากว่าหากเขาอยากไขคดีนี้ ก่อนอื่นเขาต้องหาซูรั่วหลีเจอก่อน แล้วจึงหาวิธีที่จะขุดหาเบาะแสอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับสำนักว่านหลงจากเธอ

มิฉะนั้น หากซูรั่วหลีและผู้คนในสำนักว่านหลงออกจากสหรัฐอเมริกา คดีฟ้องร้องคดีในนิวยอร์กนี้ไม่เพียงแต่จะแก้ไม่ได้เท่านั้น แต่ยังจะกลายเป็นความละอายที่ใหญ่ที่สุดในอาชีพการเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจของเขาด้วย

ในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาเกลียดชังการรุมประชาทัณฑ์อย่างไม่เหมาะสมเสมอ

ในความเห็นของเขา การต่อสู้กับอาชญากรรมเป็นความผิดของตำรวจ ไม่ใช่ความรับผิดชอบของกลุ่มสังคมอื่น

นอกจากนี้ กลุ่มสังคมอื่น ๆ ไม่มีอำนาจบังคับใช้กฎหมายใด ๆ หากพวกเขาทำการประหารชีวิตเป็นการส่วนตัว ถือเป็นอาชญากรรมที่สมบูรณ์ แม้ว่าพวกเขาจะลงโทษความชั่วและส่งเสริมความดี พวกเขาควรถูกลงโทษตามกฎหมาย

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงตั้งใจแน่วแน่ที่จะตามหาซูรั่วหลี และเขาเชื่อว่าตราบใดที่เขาไม่ให้โอกาสเฟ่ยเข่อซินส่งข่าว ซูรั่วหลีจะไม่จากที่นี่ไปแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ หลังจากวางสาย เขาพูดกับเฟ่ยเข่อซินว่า:"คุณหนูเฟ่ย ตอนนี้ฉันต้องการให้คุณหยิบโทรศัพท์ออกมาวางไส้บนโต๊ะ และคุณไม่สามารถสัมผัสอุปกรณ์สื่อสารในห้องได้อีกต่อไป"

เดิมทีเฟ่ยเข่อซินอยากตอบตกลงเขาอย่างตรงไปตรงมา แค่ตอนหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วกดปุ่มล็อคหน้าจอสองครั้งติดต่อกัน สายที่คุยกับเย่เฉินจะถูกวางสาย และหน้าจอจะถูกล็อคโดยอัตโนมัติ ซึ่งหลี่ญ่าหลินจะไม่รู้อย่างแน่นอน

แต่หลังจากที่คิดอย่างรอบคอบแล้ว เธอรู้สึกว่าถ้าเธอตอบตกลงง่ายเกินไป จะทำให้หลี่ญ่าหลินรู้สึกว่า เธอมั่นใจในเรื่องนี้อย่างแน่นอน

ดังนั้นเธอจึงแสร้งทำเป็นประหม่า และพูดอย่างเย็นชาว่า:"พล.ต.ท.หลี่ ฉันเคารพคุณเสมอ แต่ได้โปรดอย่าทำเกินไป! คุณมีสิทธิ์อะไรที่จะจำกัดเสรีภาพส่วนตัวของฉัน?"

เมื่อเห็นว่าเฟ่ยเข่อซินร้อนตัวเล็กน้อย หลี่ญ่าหลินก็ซ้ำเติมทันที และพูดอย่างไม่เกรงใจว่า:"ตอนนี้ฉันสงสัยว่าคุณมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอาชญากร ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้คุณส่งข่าวกับอาชญากร ฉันมีอำนาจเด็ดขาดที่จะจำกัดการติดต่อของคุณกับภายนอก! ถ้าคุณหนูเฟ่ยไม่พอใจ สามารถฟ้องฉันในศาลรัฐบาลกลางได้ทุกเมื่อ หลังจากเหตุการณ์นี้จบ!"

เฟ่ยเข่อซินยืนยันว่า:"ฉันต้องการแจ้งทนายความของฉัน! นี่เป็นสิทธิ์ของฉัน!"