บทที่ 430

บทที่ 430

พูดจบ ลากเฉียนหงเย่นออกไปทางด้านนอก

สาวนายหน้าที่อยู่ด้านข้างเก้อเขินอย่างหาที่เปรียบไม่ได้แล้วเดินตามไป แม้ว่าเธอจะได้ยินคำพูดของหม่าหลัน ว่าลูกค้าทั้งสองคนนี้จะเลว ถึงยังไงลูกค้าก็คือพระเจ้า

เฉินซูอี๋เห็นลองคนนี้ออกไป อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ： “พี่หลัน ญาติสองคนของคุณแปลกมาก คิดว่าฉันโง่เหรอ?เอ่ยปากก็อยากจะซื้อบ้านของฉันราคาแปดล้าน......”

หม่าหลันพูดว่า： “พวกเขาเหรอ เดี๋ยวก็จะล้มละลายแล้ว ไม่มีเงินเลย แค่พวกจนๆเท่านั้นเอง แม้ว่าคุณจะรับปากเขาสองคนว่าขายบ้านแปดล้าน ไม่แน่ว่าพวกเขาจะสามารถจ่ายได้！”

เฉินซูอี๋พยักหน้า พูดว่า： “ทำให้เสียอารมณ์จริงๆ พวกเราไม่ต้องไปสนใจพวกเขา ไปเล่นไพ่ต่อกันเถอะ！”

……

เซียวฉางเฉียและภรรยาเฉียนหงเย่นออกไปจากคฤหาสน์ ก็ได้เริ่มเอ่ยปากด่าว่าข้างทาง！

ดังนั้นไม่กล้าด่าต่อหน้าหม่าหลัน ที่สำคัญคืออิจฉาลูกเขยของเธอเย่เฉิน

ถ้าหากว่าโดนตีจริงๆ ถือเป็นการเสียเปรียบครั้งใหญ่

นายหน้าตามทั้งสองคน รอให้ทั้งสองคนด่าให้พอ ถึงได้ถามอย่างระมัดระวังว่า： “คุณเซียว คุณผู้หญิงเฉียน คุณสองคนยังจะดูบ้านหลังอื่นอีกไหม?”

เฉียนหงเย่นสีหน้าแย่อย่างหาที่เปรียบไม่ได้ จ้องไปที่เธอครู่หนึ่ง ด่าว่า： “มองหาแม่ง ไสหัวไป！”

พูดจบ ลากเซียวฉางเฉียนก็ได้ออกไปจากหมู่บ้าน