บทที่ 4339 กลัวแทบตาย!

ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่า ถ้าเขาใช้วิธีนี้เพื่อหากู้ชิวอี๋ โดยพื้นฐานแล้วจะไม่มีโอกาสประสบความสำเร็จ

ดังนั้น เขาครุ่นคิด และคิดวิธีออก แม้ว่ากู้ชิวอี๋จะแสดงในฮอลล์แสดงนี้ แต่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่แน่นอน หลังจากการแสดงจบ เธอจะนั่งรถไปพร้อมกับทีมอย่างแน่นอน

ดังนั้น ทางเลือกที่ดีที่สุดของตนคือ การรอให้รถของเธอออกมา และพยายามหยุดรถ แม้ว่ามันจะพุ่งตรงไปที่ถนน หรือพุ่งชนเข้าไปในขบวนรถของเธอโดยตรง ขอแค่สามารถดึงดูดความสนใจของเธอได้ ลุงจงก็จะรอด!

เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็มาถึงทางออกช่อง VIP ของสถานที่ทันทีเพราะเขารู้ว่ากู้ชิวอี๋ไม่สามารถออกจากทางออกธรรมดา ไปที่ลานจอดรถเพื่อขึ้นรถได้ ต้องนั่งรถออกจากช่องทางVIP โดยตรง ตนแค่ต้องรออยู่ที่นี่ ก็จะรอเธอจนได้

ในเวลานี้ เย่เฉินขับรถ พาเซียวชูหรันออกจากช่อง VIP

เนื่องจากมีแค่รถคันเดียว เฉียงไจ่จึงสรุปว่ากู้ชิวอี้ไม่มีทางอยู่ในรถคันนี้ได้ ดังนั้นจึงไม่สนใจมากนัก

แต่เมื่อเย่เฉินออกมา ก็พบเฉียงไจ่

เมื่อเห็นเฉียงไจ่ยืนอยู่ข้างถนนอย่างกระวนกระวาย เขาตระหนักในหัวใจแล้วว่า อาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับร้านห่านย่างหรือลุงโจง

แต่ว่า เนื่องจากเซียวชูหรันอยู่ข้างๆ มันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะหยุดรถ และถามเฉียงไจ่โดยตรง ดังนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาในขณะที่รอไฟแดง และส่งข้อความไปให้กู้ชิวอี๋ บอกเธอว่าเฉียงไจ่อยู่นอกฮอลล์แสดง อาจจะมีธุระกับเธอ ให้เธอมารับด้วย

ในขณะนี้ กู้ชิวอี๋กำลังนั่งอยู่ในห้องแต่งตัวรอล้างเครื่องสำอาง ช่างแต่งหน้าหลายคนรายล้อมเธอ และช่วยเธอถอดเครื่องประดับบนหัวออก และบางคนก็เริ่มช่วยเธอล้างเครื่องสำอางบนใบหน้า

เธอแทบรอไม่ไหวที่จะหยิบโทรศัพท์ออกจากลิ้นชัก พร้อมส่งข้อความไปหาเย่เฉิน เพื่อถามเขาว่าคืนนี้เธอแสดงเป็นอย่างไรบ้าง

ไม่นึกเลยว่า ก่อนที่เธอจะส่งข้อความถึงเย่เฉิน ก็ได้รับข้อความจากเย่เฉินแล้ว