บทที่ 4349 สมบัติของร้าน

สาวพนักงานขายพูดว่าสูงสุดในหมู่หญิงชั้นสูง ประจบหม่าหลันด้วยคำพูดสวยหรูทันที

เธอรู้สึกว่าคำพูดของสาวพนักงานขายมีพลังงานเคมีชนิดหนึ่ง ด้วยปฏิกิริยาเคมีบางอย่างกับแก้วหูของเธอ จึงสามารถผลิตโดปามีนจำนวนมากได้ และจะไหลตรงไปยังหัวตามเลือด

พูดง่ายๆ คือโดนมากๆ

ความรู้สึกนี้เหมือนกับชายหนุ่มที่เพิ่งหัดสูบบุหรี่ คว้าถุงยาสูบแห้งของชายชราในหมู่บ้าน แล้วสูบคำใหญ่ๆ

ไม่ใช่แค่ขึ้นหัว แต่ยังเวียนหัวเล็กน้อย

เธอมีความสุขมากจนหุบปากไม่ได้ มองสาวพนักงานขายคนนี้แล้ว ก็ยิ่งมองยิ่งชอบมากขึ้น

เฉียนหงเย่นเก่งในการประจบประแจงจริงๆ ทั้งๆ ที่เธอเป็นพี่สะใภ้มาหลายสิบปีแล้ว เผลอแป๊ปเดียวก็สามารถเรียกตนว่าพี่หลัน ด้วยใบหน้าที่สงบทันที

แต่ถ้าจะเทียบกับสาวพนักงานขายที่อยู่ตรงหน้าจริงๆ อย่างมากเฉียนหงเย่นก็เป็นได้แค่น้องชาย

หม่าหลันจึงสาวพนักงานขายด้วยความดีใจว่า:"เฮ้ สาวน้อย เธอว่าสร้อยแบบไหนที่คู่ควรกับออร่าของฉัน?"

สาวพนักงานขายพูดโดยไม่ลังเล:"ฉันคิดว่าด้วยออร่าของคุณ ยังไงก็ต้องเป็นสมบัติของร้านค้าเรา!"

พูดจบ ก็รีบพูดว่า:"โปรดรอสักครู่ค่ะคุณผู้หญิง ฉันจะไปหาผู้จัดการร้านของเราที่ด้านหลัง เพื่อเปิดตู้เซฟและเอาสมบัติของร้านค้าให้คุณดู! "

ทันทีที่พูดจบ สาวพนักงานขายก็รีบลุกขึ้น และเดินไปที่บริเวณสำนักงานด้านหลัง