บทที่ 4354 ไม่อยากขายขี้หน้า!

ทันทีที่ออกไป เฉียนหงเย่นก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า:"พี่หลัน คุณโชคดีมากจริงๆ ทันเรื่องดีๆ แบบนี้ซะด้วย ไม่มีใครทำได้อีกแล้วจริงๆ…… นี่มันถูกลง20% เลยนะ!"

หม่าหลันก็ดีใจมาก และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ฉันพูดจริงๆ เลยนะ ตั้งแต่ตัดขาดกับตระกูลเซียวแล้ว ฉันรู้สึกว่าโชคของฉันเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ"

เฉียนหงเย่นอดไม่ได้ที่จะพูดถอดใจ:"เมื่อไหร่ฉันจะสามารถตัดขาดกับครอบครัวนี้ได้นะ โดยเฉพาะยัยแก่นั้น ตอนนี้ฉันเห็นนางทุกวัน ก็รำคาญแทบจะตายแล้ว!"

หม่าหลันยิ้มพูดว่า:"จะไปสนใจนางทำไม ยังไงซะนางก็คงอยู่ได้อีกไม่กี่ปีแล้ว"

เฉียนหงเย่นพยักหน้า นึกอะไรได้ และรีบถามหม่าหลันว่า:"จริงสิพี่หลัน ก่อนหน้าคุณบอกว่าจะซื้อ Chow Tai Fook ให้ฉัน เราไปดูตอนนี้เลยไหม?"

หม่าหลันพูดด้วยท่าทางลำบากใจว่า:"จะดูอะไรอีก ในบัตรฉันมีแค่ 2,000 กว่าเอง ดูอะไรล่ะ? ดูแล้วก็ไม่มีเงินซื้อ"

เฉียนหงเย่นแอบรู้สึกหดหู่มาก และพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้น…..คุณถอนเงินจากการจัดการทางการเงินตอนนี้ แล้วค่อยมาซื้อพรุ่งนี้สิ?"

"ถอน? ถอนบ้าไรล่ะ……"หม่าหลันก็ไม่ได้ตอแหลใส่เฉียนหงเย่น และเบะปากพูดว่า:"คุณก็เข้าใจสถานการณ์ของฉันนะ เงินทั้งหมดนี้ เย่เฉินเป็นคนให้ และก่อนเย่เฉินจะไป ได้ทิ้งเงินให้ฉันห้าแสน และตอนนี้เหลือแค่สองพันกว่าแล้ว"

"หา?"เฉียนหงเย่นอุทาน:"ห้าแสน ใช้หมดเลยเหรอ?"

หม่าหลันยักไหล่:"ใช่ ใช้ไปหมดแล้ว ต้องรอเงินค่าตอบแทนของพวกเขาเข้าบัญชี"

เฉียนหงเย่นทำอะไรไม่ได้ จึงทำได้เพียงพยักหน้าและพูดว่า:"งั้นก็ได้แต่หวังว่าพวกเขาโอนมาเร็วๆ….."

พูดจบ เธอก็พูดอย่างระมัดระวังว่า:"เอ่อคือ พี่หลัน…...รอเงินเข้าบัญชีแล้ว คุณอย่าลืมที่สัญญากับฉันไว้ล่ะ……"

หม่าหลันพยักหน้า และพูดอย่างสบายๆ:"ในเมื่อสัญญากับเธอแล้ว ฉันจะไม่ผิดสัญญาแน่นอน"

"งั้นก็ดี"เฉียนหงเย่นถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดกับเธอว่า:"พี่หลัน ชั้นบนของเมืองห่ายก่างมีแต่ของอร่อยทั้งนั้น ตอนบ่ายคุณจะไปจับสลากที่ร้านไม่ใช่เหรอ ถ้าอย่างนั้น เราขึ้นไปหาที่กินข้าวเที่ยงกันดีไหม?"