บทที่ 4357 ฝนตกกลายเป็นแจ่มใส

ผู้จัดการร้านบอกว่า:"คุณผู้หญิง ยังไงก็เป็นสวัสดิการฟรี ถ้าคุณไม่อยากได้ ก็ยกเลิกไปเลยได้ครับ"

ขณะที่พูด เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ แล้วพูดอีกว่า:"เอ่อจริงสิ เดี๋ยวผมจะใช้มือถือถ่ายวิดีโอให้คุณ คุณแค่ต้องบอกกับกล้องเองว่า คุณสละสิทธิ์รางวัลนี้ ทางผมจะได้รายงานถูก"

จากนั้น เขาก็เตือนอีกครั้ง:"แล้วก็นะคุณผู้หญิง เงินค่าตอบแทนของคุณ ถึงเวลาฝ่ายบัญชีของเราสามารถจ่ายได้แล้ว ผมจะบอกคุณเอง"

คำพูดของผู้จัดการร้าน ได้เตือนหม่าหลันอย่างไม่ต้องสงสัย

เขาทำให้หม่าหลันตระหนักได้ว่า เธอไม่มีเงินแล้ว!

"ตอนนี้ ในมือของฉันเหลืออยู่แค่ 2,000 หยวน ถ้าฉันอยากใช้เงินนี้ เพื่อใช้ชีวิตครึ่งเดือนที่เหลือ งั้นฉันก็ต้องใช้ชีวิตอย่างประหยัด ซื้อผักทำอาหารที่บ้านทุกวัน หรือไม่ก็กินอาหารถูกๆ ในบ้าน……"

"ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าฉันจะขับโรลส์-รอยซ์ออกไปเที่ยวทุกวัน เกรงว่าคงจะเติมน้ำมันนั้นไม่ไหว……"

"ในทางตรงกันข้าม ถ้าฉันไปอเมริกาเวลานี้ สามารถไปขออาศัยลูกสาวและลูกเขยได้! พอไปถึงสหรัฐอเมริกาก็จะได้กินดีอยู่ดีกับเย่เฉิน และยังสามารถเที่ยวในอเมริกาให้สนุก ซึ่งมันดีกว่าการกินแกลบในTomson Rivieraเยอะเลย? ! "นอกจากนี้ พอถึงสหรัฐอเมริกา ฉันสามารถแก้ตัวได้ว่าฉันไม่มีเงินดอลลาร์ และไม่เสียเงินสักบาท แบบนี้จะได้ไม่เปิดเผยความจริงที่ว่าฉันใช้เงินจนหมดแล้ว!"

เมื่อคิดเช่นนี้ สีหน้าของหม่าหลันก็จากฝนตกกลายเป็นแจ่มใสทันที

เธอรีบถามว่า:"เครื่องบินลำนี้สามารถบินได้ทุกที่ในสหรัฐอเมริกางั้นเหรอ?"

"ใช่!"ผู้จัดการร้านพูดอย่างจริงจัง:"ตราบเท่าที่เป็นสนามบินพลเรือนในสหรัฐอเมริกา คุณสามารถกำหนดได้ และคุณสามารถบินไปที่นั่นได้โดยตรง"