บทที่ 4386 การซื้อขายโดยไร้ต้นทุน

ว่านพั่วจวินรีบพูด "ผมกำลังจะมารายงานเรื่องนี้กับคุณพอดี ผมได้จัดการหาข้อมูลของหลิวเจียฮุยแล้ว และยังรวมไปถึงสถานการณ์ของกองกำลังหลักหลายแห่งบนเกาะฮ่องกาง ตอนนี้กองกำลังหลักเหล่านี้บนเกาะฮ่องกางต่างก็กำลังเตรียมพุ่งเข้าแลกหมัดใส่กันอยู่ และคิดจะลงมือกับเฉินจ้างโจงเพื่อชิงเงินค่าหัวมูลค่า 30 ล้านเหรียญของหลิวเจียฮุย แต่ตำรวจเกาะฮ่องกางเองก็ได้รับข่าวเช่นกัน ดังนั้นสองวันนี้พวกเขาต่างก็เตรียมพร้อมอย่างเคร่งครัดกับทางศุลกากร เพื่อให้แน่ใจว่าเมื่อเฉินจ้างโจงมาถึงฮ่องกางและถูกส่งมอบให้กับพวกเขาจะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น ดังนั้นหากนักฆ่าเหล่านี้ที่ต้องการเงินค่าหัวก็ล้วนคิดรอลงมือในทันทีที่เฉินจ้างโจงได้รับการปล่อยตัว "

เย่เฉินถามด้วยความสงสัย “กระบวนการหลังจากที่ลุงโจงถูกส่งกลับมาเป็นยังไง นายเข้าใจอย่างชัดเจนรึเปล่า?”

"เข้าใจชัดเจน" ว่านพั่วจวินเอ่ย “เนื่องจากขั้นตอนการออกนอกประเทศของเขานั้นเป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมาย มีก็แค่เพราะวีซ่าของเขาหมดอายุและพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกาอย่างผิดกฎหมายซึ่งละเมิดกฎหมายของสหรัฐอเมริกา ดังนั้นเขาจะไม่ถูกตัดสินลงโทษหลังจากกลับมา ทางตำรวจและศุลกากรฮ่องกางก็จะให้เขาเข้าประเทศตามขั้นตอนปกติ นอกจากนี้เขายังออกจากเกาะฮ่องกางมานานเกินไป จึงอาจต้องออกบัตรประจำตัวใหม่ให้กับเขาด้วย จากนั้นก็แจ้งให้ครอบครัวของเขาไปพบและพาเขากลับบ้าน คาดการณ์ว่ากระบวนการทั้งหมดจะไม่เกิน 48 ชั่วโมง "

"ดี" เย่เฉินเอ่ยเสียงเรียบ "ในเมื่อเป็นอย่างนี้ เวลาก็ไม่รีบเร่งมากเท่าไหร่ สามารถเล่นกับคนแซ่หลิวช้าๆ ได้"

ว่านพั่วจวินเอ่ย "ได้ครับคุณเย่ ผมรอฟังคำสั่งอยู่เสมอ รอคุณเอ่ยปาก"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

เครื่องบินของเย่เฉินลงจอดที่สนามบินนานาชาติเกาะฮ่องกาง

ในเวลานี้ ที่ทางออกสนามบิน

หลิวเจียฮุยมหาเศรษฐีชาวฮ่องกางผู้มีชื่อเสียง กำลังถือป้ายข้อความว่า "เย่เฉิน” ด้วยตนเอง และมีฟางเจียซินผู้เป็นภรรยาอยู่ด้วย กำลังยืนตั้งหน้าตั้งตารออยู่ที่ทางออก

ฟางเจียซินสวมแว่นกันแดดหนาและหน้ากาก ท่าทีของเธอดูค่อนข้างไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง

เธอไม่ค่อยรู้เรื่องธุรกิจมากนัก แต่แค่รู้สึกว่า ตนในฐานะคุณนายหลิว สตรีผู้มีชื่อเสียงบนเกาะฮ่องกาง การมารับคนด้วยตนเองที่สนามบินแบบนี้ ทำให้เธอรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง

ส่วนหลิวเจียฮุยไม่สนใจเรื่องนี้

เขารู้ดีอยู่ในใจว่า ทำธุรกิจ ไม่มีทางไม่พอใจกับเงิน