บทที่ 4398 แขกย่อมตามเจ้าบ้าน

เย่เฉินไม่คาดคิดว่า หลิวม่านฉงจะขับรถไฟฟ้าที่มีมูลค่าแค่สองแสนกว่าหยวน ในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจ

หลิวม่านฉงเองก็มองเห็นความประหลาดใจในสายตาของเย่เฉินเช่นกันและกล่าวว่า "คุณเย่ รถของฉันค่อนข้างหยาบ คุณอย่าได้ถือสา"

"ไม่หรอก" เย่เฉินโบกมือและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันไม่ได้เรื่องเยอะเรื่องรถ อย่าว่าแต่รถยนต์ไฟฟ้าสี่ล้อเลย ต่อให้เป็นรถยนต์ไฟฟ้าที่มีสองล้อ ฉันไม่มีปัญหา”

หลิวม่านฉงพยักหน้าและพูดอย่างเย็นชาเล็กน้อย “อย่างนั้นก็ดี รบกวรคุณเย่ช่วยฉันเก็บของไว้ที่ด้านหลังเถอะ”

"ได้" เย่เฉินตกลงอย่างสบายๆ จากนั้นก็นำของวางไว้ที่ด้านหลังรถ แล้วค่อยเปิดประตูผู้โดยสารและนั่งเข้าไป

หลิวม่านฉงรออยู่ที่ที่นั่งคนขับแล้ว หลังจากที่เย่เฉินขึ้นรถมา เธอก็ขับเทสลาออกจากคฤหาสน์ไปทันที

ขณะที่เธอขับรถไปตามถนนชือซุน เธอก็เอ่ยถามเย่เฉินว่า “ไม่ทราบว่าบ่ายนี้คุณเย่อยากจะไปเดินเล่นที่ไหน?”

"ฉันได้ทั้งนั้น" เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “แขกย่อมตามเจ้าบ้าน คุณหนูหลิวจัดการตามสบายเถอะ”

หลิวม่านฉงพยักหน้า เธอเหลือบมองเย่เฉินและถามว่า "ใช่สิคุณเย่ มีคำถามที่ฉันอยากถามคุณมาตลอด ไม่ทราบว่าสะดวกไหม?"

เย่เฉินถามด้วยรอยยิ้มว่า “คุณหนูม่านฉงอยากถามว่าตอนนี้ฉันโสดหรือเปล่า?”

"ไม่ใช่" หลิวม่านฉงขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า "ฉันแค่อยากถามคุณเย่ว่า เมื่อครู่นี้ที่คุณพูดถึงห่านย่างอยู่หลายครั้งบนโต๊ะอหาร คุณรู้ความหมายเบื้องหลังของมันใช่รึเปล่า?”

เย่เฉินรู้สึกว่า หลิวม่านฉงคล้ายกำลังสำรวจตนอยู่ ดังนั้นเขาจึงส่ายหัว "ฉันก็แค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น ไม่รู้ว่าเบื้องหลังมันมีความหมายยังไง ไม่ทราบว่าคุณหนูม่านฉงช่วยให้ความกระจ่างหน่อยได้หรือไม่?”