บทที่ 4435 โง่เหรอ?

คำพูดของหลิวม่านฉงทำให้หลิวเจียฮุยตกตะลึง

เขาถามอย่างไม่รู้ตัวว่า:"เธอบ้าหรือเปล่า? เธอรู้ไหมว่า ถ้าเธออยู่ที่นี่มีแต่จะตาย?"

"ฉันไม่สน"หลิวม่านฉงพูดด้วยท่าทางหนักแน่น:"ไม่ว่าจะอยู่หรือไป จะตายหรือรอด ฉันก็จะอยู่กับเย่เฉิน!"

หลิวเจียฮุยเครียดมาก และโพล่งออกมา:"หลิวม่านฉง ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาใจนักเลง! ตอนนี้ออกไปได้แค่คนเดียว มันดีกว่าตายทั้งสองคน!"

ดวงตาของหลิวม่านฉงแน่วแน่ และพูดโดยไม่ลังเลว่า:"ไม่ต้องเตือนฉันแล้ว พ่อกลับไปเองเถอะ"

หลิวเจียฮุยโกรธจนกระทืบเท้า:"เธอโง่ไปแล้วเหรอ? ! เธออยู่ที่นี่ก็ทำอะไรไม่ได้!"

หลิวม่านฉงพูดอย่างเย็นชา:"ฉันบอกแล้ว ฉันไม่สน! ฉันจะเป็นเพื่อนเย่เฉิน!"

"เชี่ย!"หลิวเจียฮุยกัดฟัน หยิบสมุดเช็คออกมา เขียนไป กัดฟันพูดไป:"เมื่อก่อน ตามใจเธอได้ทุกอย่าง แต่วันนี้ไม่ได้เด็ดขาด!"

พูดจบ เขาฉีกเช็คที่เขียนเสร็จแล้ว วางไว้ตรงหน้าฮงหยวนซาน และพูดอย่างเย็นชาว่า:"เช็คห้าล้านเหรียญอยู่นี่ ฉันจะพาลูกสาวของฉันออกจากที่นี่!"

ฮงหยวนซานหยิบเช็คขึ้นมาดู หลังจากยืนยันว่าถูกต้อง เขายัดเช็คลงในกระเป๋า และพูดอย่างเฉยเมยว่า:"จะไปก็รีบไป ความอดทนของผมใกล้จะหมดแล้ว"

หลิวเจียฮุยไม่กล้ารอช้า เอื้อมมือไปจับแขนของหลิวม่านฉง และพูดเสียงดัง:"กลับไปกับพ่อเดี๋ยวนี้!"

"ฉันไม่ไป!"หลิวม่านฉงร้อนรนทันที ขณะที่พยายามต่อสู้กับหลิวเจียฮุยอย่างสุดความสามารถ ก็จับมือของเย่เฉินโดยไม่รู้ตัว และน้ำตาร้อน ๆ ก็ไหล่ลงมาอย่างควบคุมไม่อยู่แล้ว

เย่เฉินทนไม่ได้ จึงพูดว่า:"คุณหลิว คุณไม่ต้องห่วงผม คุณควรกลับไปกับคุณหลิว ผมจัดการเรื่องเล็กๆ ที่เหลือเองได้"

หลิวม่านฉงไม่รู้ว่าคำพูดของเย่เฉินมาจากก้นบึ้งของหัวใจ และคิดว่าคิดว่าพยายามเกลี้ยกล่อมตัวเองให้ออกไป ทันใดนั้นก็ร้องพูดว่า:"ฉันไม่ไป…... ฉันอยากอยู่กับคุณ!"