บทที่ 4467 ช่วยเป็นสะพานสืบให้คุณ

เมื่อเผชิญกับการชักถามของหยางเทียนเซิง เย่เฉินก็เย้ยหยัน “ฉันกำลังชี้ไปที่คุณและถาม แน่นอนว่ากำลังพูดถึงคุณอยู่ ยังจำเป็นต้องถามอีกเหรอ? ในสมองของแกมันเสื่อมไปแล้วหรือไม่?”

“เชี่ย!” หยางเทียนเซิงโมโหในทันที เขาเปลี่ยนรูปลักษณ์ที่ดูอ่อนโยนก่อนหน้านี้ กัดฟันและคำรามว่า “มึงแม่งก็เป็นเพียงผู้ช่วยประธานบริษัทขนส่งแห่งหนึ่ง กล้าพูดกับฉันแบบนี้งั้นเหรอ รู้ไหมว่าฉันอยู่บนเกาะฮ่องกางอัตลักษณ์อย่างไรบ้าง?!”

เย่เฉินฮัมหัวเราะ และพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร และฉันก็เคยเห็นหน้าแก่ๆ ของคุณบนข่าวลูกไม้บ่อยครั้ง ฉันไม่อยากสนใจภูมิหลังของคุณคืออะไรหรอก ฉันแค่อยากจะรู้ว่า คุณบังคับให้เธอแต่งตัวแบบนี้ใช่หรือเปล่า?”

หยางเทียนเซิงกัดฟันของเขาและพูดว่า “แม่งเอ๊ย ตราบใดที่มันเป็นศิลปินที่เซ็นสัญญากับบริษัทของฉัน มันก็คือสุนัขที่ฉันเลี้ยงไว้! ฉันจะให้เธอใส่ชุดอะไร เธอก้ต้องใส่ทั้งนั้น ฉันจะให้เธอทำอะไร เธอก็ต้องทำตามที่ฉันบอก! มึงแม่งเป็นใครกันแน่ ถึงกล้ามาชักถามฉันแบบนี้?!”

เย่เฉินหัวเราะ ไม่ได้สนใจเขา หันไปมองหลิวเจียฮุย และถามว่า “คุณหลิว เพื่อนของคุณทุกคนก้าวร้าวอย่างนั้นหมดเลยหรือ?”

ตับของหลิวเจียฮุยสั่นด้วยความกลัว และเขาก็รีบพูดกับหยางเทียนเซิงว่า “เทียนเซิง คุณ.......คุณกำลังพูดอะไรอยู่ ยังไม่รีบขอโทษคุณเย่เร็วเข้า!”

หยางเทียนเซิงตกตะลึง ชี้ไปที่จมูกของตัวเองแล้วถามว่า “เขาด่าฉัน คุณยังต้องให้ฉันขอโทษเขางั้นหรือ?! หลิวเจียฮุย ฉันไม่ได้รวยเท่าคุณก็จริง แต่ในแง่ของสถานะทางสังคม ฉันไม่ได้แย่ไปกว่าคุณอยู่ที่เกาะฮ่องกาง! คุณมีความต้องการจากบริษัท นานาซูขนส่ง จำกัด จะประจบเจ้าเด็กคนนี้ เกี่ยวอะไรกับฉันหยางเทียนเซิง? กูแม่งไม่มีผลกำไรจากเขาแม้แต่บามทเดียว ทำไมฉันต้องทนกับเขาด้วย?!”

หลิวเจียฮุยพูดไม่ออกในทันที แต่การแสดงออกของเขาค่อนข้างกังวลมาก เขาไม่กล้าพูดภูมิหลังของเย่เฉิน แต่ก็เพราะเขาไม่กล้าพูด หยางเทียนเซิงก็ยิ่งขุ่นเคืองมากขึ้น

ในขณะที่หลิวเจียฮุยไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร หยางเทียนเซิงมองไปที่เย่เฉิน และคำรามอย่างโกรธเคืองว่า “ไอ้หนู แกไม่ลองไปสอบถามหน่อย อยู่บนเกาะฮ่องกาง ใครที่ไม่รู้ว่าฉันหยางเทียนเซิงเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการบันเทิงเกาะฮ่องกาง! ใครกล้าที่จะไม่ไว้หน้าฉันหยางเทียนเซิง?! แม้ว่าอะหลงอยู่ต่อหน้าฉัน ก็ต้องเรียกฉันว่าคุณหยางด้วยความเคารพ! ผู้ช่วยตัวน้อยอย่างมึง ยังกล้าที่จะตะคอกใส่ฉัน อยู่ต่อหน้าศิลปินของฉันงั้นเหรอ ในวันนี้ถ้าแกไม่คุกเข่าลงขอโทษฉัน ฉันจะไม่มีวันปล่อยคุณไปแน่นอน!”

ขาของหลิวเจียฮุยอ่อนลงด้วยความหวาดกลัว เขารีบหลีกเลี่ยงหยางเทียนเซิงห่างออกไปสองสามเมตร ชี้ไปที่หยางเทียนเซิงและพูดกับเย่เฉินว่า “คุณเย่.......ฉันกับเขา........ไม่ได้สนิทกันเลย........”