บทที่ 4533 จบลง 1

นายหญิงใหญ่พูดด้วยรอยยิ้ม：“คุณฟาง ขอบคุณที่เป็นห่วง ป้าไม่เป็นไรแล้ว ไอ้โจงเอายากลับมาให้ ป้ากินไปก็ดีขึ้นทันที”

หลิวเจียฮุยที่อยู่ด้านข้างได้ยินก็ตกใจ ครุ่นคิด：“สองวันก่อนคนที่แอบสืบตระกูลเฉินยังบอกผมว่า หญิงชราคนนี้จะอยู่ได้อีกไม่กี่วัน ทำไมจู่ๆ ก็เหมือนกับคนไม่เป็นอะไรเลย？ยาที่เธอพูดถึง คงไม่ใช่ที่เย่เฉินให้หรอกนะ？”

เวลานี้นายหญิงใหญ่ก็สังเกตเห็นหลิวเจียฮุยที่อยู่ด้านข้างฟางเจียซิน ดังนั้นก็ประหม่าขึ้นมาทันที โพล่งถามไปว่า：“คุณ……คุณมาทำอะไร……คุณปรับความเข้าใจกับไอ้โจงของเราแล้วไม่ใช่หรือ……”

หลิวเจียฮุยยิ้มไปให้：“คุณป้า ผมมาหาถึงที่ เพื่อจะมาขอโทษคุณป้ากับไอ้โจง ก่อนหน้านี้ผมผิดเอง ตอนนี้ผมตระหนักถึงความผิดพลาดของตัวเองและความเจ็บปวดที่นำมาให้ไอ้โจงกับคุณป้าได้อย่างรู้ซึ้งแล้ว ดังนั้นผมจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณป้ากับไอ้โจง จะให้โอกาสผมได้เปลี่ยนแปลง……”

เฉินจ้างโจงรับมือไม่ทันเล็กน้อย รีบพูดว่า：“คุณหลิว เรื่องก่อนหน้านี้ พวกเราเคลียร์กันไปเรียบร้อยแล้วไม่ใช่หรือ？คุณกับป้าต่างมีส่วนที่ผิดทั้งนั้น เรื่องนี้เปลี่ยนไปแล้ว ไม่ต้องคิดเล็กคิดน้อยว่าใครถูกใครผิดได้แล้ว”

หลิวเจียฮุยพูดในใจ：“แม่เอ๊ย แกคิดว่าฉันอยากคิดเล็กคิดน้อยกับแกงั้นหรือ？ฉันมาที่นี่ เพราะว่าเย่เฉินบังคับให้ฉันมา ไม่อย่างนั้น ฉันก็ไม่อยากเห็นพวกแกสักวินาทีเดียว！”

ถึงข้างในใจจะไม่พอใจนัก แต่หลิวเจียฮุยก็พูดอย่างถ่อมตัวว่า：“ไอ้โจง ผมรู้ว่าคุณใจกว้าง ไม่อยากมาคิดเล็กคิดน้อยกับผม แต่เรื่องนี้ผมผิดก่อนเอง ทำให้คุณต้องไปเร่ร่อนที่สหรัฐอเมริกากว่ายี่สิบปี ข้างในใจผมรู้สึกเสียใจจริงๆ ดังนั้นโปรดให้โอกาสผมชดเชยมันด้วย！”

เฉินจ้างโจงสงสัยเล็กน้อย แต่ก็พูดอย่างมีมารยาทไปว่า：“คุณหลิว คุณไม่จำเป็นต้องชดเชยอะไรผม ตั้งแต่ต้นจนจบผมก็ไม่ได้โทษคุณ คุณปล่อยผมไป ทำให้ผมได้กลับบ้านมาอยู่กับครอบครัว ผมก็พอใจมากแล้วครับ！”

หลิวเจียฮุยหันกลับ ยื่นมือไปทางฟางเจียซินที่อยู่ด้านข้าง

ฟางเจียซินรีบหยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋าถือแอร์แม็สของตัวเอง Hermes ของเขา ยื่นไปในมือหลิวเจียฮูย

หลิวเจียฮุยถือซองเอกสารไว้ พูดกับเฉินจ้างโจงด้วยใบหน้าประจบประแจง：“ไอ้โจง นี่คือข้อมูลกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินของคฤหาสน์ตระกูลฮั่วที่อยู่ด้านข้างฉัน ฉันซื้อบ้านหลังนี้ไปเมื่อตอนบ่ายเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่นี้ไป บ้านหลังนี้เป็นของนายแล้ว ถือว่าเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ของฉันเถอะ！”