บทที่ 4590 ไม่แสดงน้ำใจสักนิดเลยเหรอ? 1

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สงสัยนิสัยและความกตัญญูของเฟ่ยเข่อซิน แต่เขากังวลว่าราคาของยาอายุวัฒนะปีหน้าจะสูงกว่าปีนี้ แม้กระทั่งสูงกว่ามาก

ถ้ามันสูงมากจริง ๆ ถึงแม้ว่าเฟ่ยเข่อซินยินดีจะจ่าย เกรงว่ามันจะเกินกว่าความสามารถ

ดังนั้น คราวนี้การที่เฟ่ยเข่อซินไปช่วยเย่เฉินแก้ปัญหาของเฉินจ้างโจงที่เกาะฮ่องกง ทำให้เฟ่ยเจี้ยนจงรู้สึกมีความหวังเล็กน้อย

เขาคิดว่าตนเองรู้จักนิสัยของเย่เฉินดี ปกติแล้วเขาจะไม่เป็นหนี้บุญคุณคนอื่น และหลายครั้ง เขาเป็นคนที่คุณให้ความเคารพเข้า เขาก็จะให้ความเคารพคุณเช่นกัน

เฟ่ยเข่อซินเป็นผู้นำตระกูลเฟ่ย แล้วไปช่วยเย่เฉินแก้ปัญหา เขาคิดว่าเย่เฉินควรจะแสดงน้ำใจไม่มากก็น้อย

เฟ่ยเจี้ยนจงไม่กล้าคาดหวังว่าเย่เฉินจะมอบยาอายุวัฒนะให้เฟ่ยเข่อซิน แต่ถ้าเย่เฉินสามารถมอบยาช่วยหัวใจครึ่งเม็ดให้เฟ่ยเข่อซิน สำหรับเขาแล้ว มันก็สามารถทำให้เขามีชีวิตอยู่ได้อีกหนึ่งปี หรือกระทั่งสองสามปี

เป็นเพราะเหตุนี้เอง เมื่อคืนเขาจึงนอนไม่หลับ สมองคิดแต่เรื่องของยาช่วยหัวใจเท่านั้น กระทั่งวันนี้เขาไม่อยากกินข้าวและดื่มน้ำชาเลย

มีหลายครั้งที่เขาแทบอดไม่ได้ที่จะโทรศัพท์หรือส่งข้อความเพื่อถามเฟ่ยเข่อซิน แต่เมื่อเขาคิดว่าเธอน่าอยู่กับเย่เฉินตลอดเวลา ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงรอเฟ่ยเข่อซินกลับมาก่อน แล้วค่อยตอบคำถามตนเอง

เครื่องบินที่เฟ่ยเข่อซินโดยสาร ไปส่งเย่เฉินที่พรอวิเดนซ์ก่อน แล้วค่อยบินจากพรอวิเดนซ์มาที่นครนิวยอร์ก เวลาเครื่องบินขึ้นและเวลาลงจอด บวกกับการเดินทางระหว่างตรงกลาง ทำให้เวลาล่าช้าเกือบสี่สิบนาที

เมื่อเขาได้ยินว่าเครื่องบินที่เฟ่ยเข่อซินโดยสารลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีที่นครนิวยอร์กแล้ว เฟ่ยเจี้ยนจงก็ยิ่งกระสับกระส่ายมากขึ้นไปอีก

เดิมทีเขาอยากจะไปรับเธอที่สนามบิน เพื่อที่จะได้ไขข้อข้องใจของเขาโดยเร็วที่สุด

เพียงแต่เมื่อเขาคิดว่าหลานสาวของตนเองเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม และสังเกตรายละเอียดได้ดีมาก เขากลัวว่าการกระทำของตนเองจะทำให้เฟ่ยเข่อซินสังเกตเห็น ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงต้านทานแรงกระตุ้น แล้วรออย่างใจจดใจจ่ออยู่ที่บ้าน