บทที่ 4659 โศกนาฏกรรมของมนุษย์2

ว่ากันว่าเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง ไม่สนใจที่จะสละคนอื่น

พูดกันคนตาย

หม่านจินซาน มีความคิดเช่นนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกว่า เขามักจะอิจฉาเหมยอวี้เจินที่ทำเงินได้มากขึ้น

แต่ตอนนี้ ทรัพย์สินของเหมยอวี้เจินกลายเป็นศูนย์ทันที รู้สึกว่าตัวเองสมหวังที่ไเแซงหน้าเหมยอวี้เจินได้ในทันที และเป็นการแซงแบบพลิกคว่ำ

หม่านจินซานที่แอบได้ใจอยู่นั้น แกล้งปลอบใจเหมยอวี้ซานและกล่าวว่า:"พี่เหมย สุภาษิตกล่าวไว้ว่า เงินเป็นสิ่งนอกกาย ตราบใดที่คุณรักษาเนินเขาสีเขียวได้ ไม่ต้องกลัวจะไม่มีฟืน ตอนนี้คุณยังอยู่อเมริกา เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกตำรวจในจีนจับกุมไป จะดีกว่า ถ้าทำในสหรัฐอเมริกาต่ออีกสักสองสามปี! จะต้องมีโอกาสกลับมาตั้งตัวอีกแน่นอน! "

ดวงตาของเหมยอวี้เจินว่างเปล่า ทั้งคนมีท่าทีสับสนและหมดหนทาง พูดอย่างสะอึก:"คุณพูดง่าย ฉันพยายามมา20กว่าปี กลับมาเป็นศูนย์ในครั้งเดียว! นั้นหมายความว่า ทุกสิ่งที่ฉันเคยทำมาก่อนนั้นเปล่าประโยชน์ ต้องใช้เวลาอย่างน้อย20ปี กว่าจะได้เงินที่สูญเสียกลับคืนมาจาก ฉันจะมีอีก 20ปีอีกได้อย่างไร ปีนี้ฉันอายุ50กว่าแล้ว เดิมทีฉันควรจะเกษียณแล้วกลับไปประเทศจีนเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือของฉัน แต่ตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว แม้แต่สามีและลูกชายของฉันก็ถูกจับ ถ้ารู้อย่างนี้ ฉันจะอยู่ในจีนและไม่ออกมา!"

ขณะที่เธอพูดนั้น เธอตบหน้าตัวเองสองครั้งและตะโกนด้วยอารมณ์บ้าคลั่ง:"ฉันทำงานหนักมากว่า20ปีจนจบ ก็แค่ใช้ตระกร้าตักน้ำอย่างเสียเปล่า……20กว่าปีแล้ว! !ฉันต้องการอะไร! ต้องการอะไรกันแน่!"

หม่านหยิงเจี๋ยที่อยู่ข้างๆนั้นรีบชักจูง:"ป้าเหมย คุณอย่าพึ่งรีบร้อน! เรายังมีธุระที่ต้องทำ และสิ่งสำคัญที่สุดของคุณในตอนนี้คือรีบหาเงินให้มากที่สุด ไม่เช่นนั้น ในอนาคตสามีและลูกชายของคุณออกมา ถ้าไม่มีเงินจะกลับมาตั้งตัวได้อย่างไร? ! "

หม่านจินซานพยักหน้าและกล่าวว่า:"ใช่ พี่เหมย คดีฟอกเงินนั้น โทษจำคุกสูงสุดแค่สิบปีใช่ไหม? ถ้าประพฤติตนดีและได้ลดโทษลง เมื่อออกมา ก็แค่40กว่าไม่ถึง50ปี ถือว่าไม่แย่มาก! นอกจากนี้ คุณมีหลาน8คน ไม่สิ หลาน9คน ถ้าคุณไม่ลุกขึ้นสู้ ในอนาคตพวกเขาจะทำอย่างไร……"