บทที่ 4663 ฉันอยู่ที่นี่ตลอดไปได้ไหม?

เหมยอวี้เจินกล่าวอย่างค่อนข้างเคร่งขรึม: “เรื่องนี้จะต้องถูกใครสกัดเอาไว้แน่นอน อีกทั้งฉันรู้สึกว่าผู้ที่ควบคุมอยู่เบื้องหลัง น่าจะมีความเกี่ยวข้องกันหม่าหลัน!”

พูดไป เหมยอวี้เจินก็กล่าวอีก: “สถานการณ์ของหม่าหลันฉันเข้าใจ เหมือนที่เธอพูด เธอก็เป็นเพียงแค่ไอ้ขี้แพ้ เป็นไปไม่ได้ที่จะมีความสามารถที่แท้จริงอะไร อีกทั้งยังโง่จะตายชัก ดังนั้นเป้าหมายที่น่าสงสัยมากที่สุด ก็คือลูกเขยของเขาที่กระทำการไม่เปิดเผย พูดจาไม่แสดงอารมณ์คนนั้น!”

“อะไรวะเนี่ย......” หม่านหยิงเจี๋ยกระเดาะลิ้น กล่าวขึ้น: “พวกเราต้องรายงานเบื้องบนสักหน่อยหรือไม่ ให้พวกเขาตรวจสอบเจ้าหนุ่มแซ่เย่วคนนั้นดูสักหน่อย?”

เหมยอวี้เจินส่ายหน้าไปมา เอ่ยปากกล่าว: “ถ้าหากเขามีมือมืดเบื้องหลังจริงๆละก็ เช่นนั้นกำลังที่มีอยู่ของเขาจะต้องน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่งโดยสิ้นเชิง เธอต้องเข้าใจ เขาไม่เพียงสามารถสกัดข่าวใหญ่ขนาดนี้ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเอาไว้ได้ ยังสามารถนำสถานการณ์คนในครอบครัวของน้ากับเหล่าสวีที่อยู่ในประเทศสืบสาวออกมาได้และนำความลับไปบอกแก่ฝ่ายตำรวจ;”

“อีกทั้ง ในนี้ยังมีข้อเสนอข้อหนึ่งที่ค่อนข้างสำคัญ นั่นก็คือเขาจะต้องยึดกุมตัวตนที่แท้จริงของน้าและเหล่าสวีเอาไว้เรียบร้อยแล้วแน่นอน ดังนั้นถึงได้สืบสาวไปคนในครอบครัวของพวกเราผ่านตัวตนที่แท้จริงของพวกเราได้ ในระยะเพียงสั้นๆแค่นี้ก็สามารถสืบสาวตัวตนที่แท้จริงของพวกเราสองคนออกมาได้ พลังงานเบื้องหลังนี้ อาจจะไกลเกินความรู้ของพวกเรา......”

หม่านหยิงเจี๋ยเวลานี้เหมือนคิดอะไรบางอย่างขึ้นได้ กล่าวฉับพลัน: “นั่นก็ไม่ถูกนะน้าเหมย! ถ้าหากลูกเขยของหม่าหลันเธอมีกำลังที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งขนาดนี้จริงๆ เช่นนั้นหม่าหลันก็ไม่น่าจะตกหลุมพรางของพวกเรานะ ด้วยลักษณะนิสัยแบบนั้นของเธอ ถ้าหากลูกเขยของเธอจะเก่งกาจขนาดนี้ หางของเธอก็คงจะชี้ไปถึงสวรรค์ตั้งนานแล้ว แท้ที่จริงแล้วก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเล่นกับน้ามานานจนถึงขนาดนี้หรอก”

เหมยอวี้เจินกล่าวอย่างค่อนข้างแน่วแน่: “นี่สามารถอธิบายได้เพียงแค่เรื่องเดียวเท่านั้น นั่นก็คือหม่าหลันโง่งั่งคนนี้ไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วลูกเขยของเธอเป็นคนแบบไหนเลยสักนิด!”

สวีเจี้ยนสี่เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ก็ตกตะลึง เอ่ยกล่าวขึ้น: “ถ้าหากมีโอกาสนำหม่าหลันคนนั้นมัดเอาไว้ก็ดี! ผมไม่สนใจว่าลูกเขยของเธอมีประวัติความเป็นมาอย่างไร ถ้าเธอไม่นำเงินในบ้านผมที่ถูกตรวจสอบและอายัดไปคายออกมา ผมจะแทงเธอให้ตายซะ!”

เหมยอวี้เจินกล่าวอย่างเย็นยะเยือก: “เหล่าสวี พี่ขอเตือนเธอว่าทางที่ดีคืออย่าเพ้อฝันเลย ถ้าหากลูกเขยของหม่าหลันคนนั้นคิดอยากจะนำหม่าหลันช่วยออกมาจากเรือนจำ ก็จำเป็นต้องนำพวกเราสองสามคนจับตัวเอาไว้ เจ้าหมอนั่นสืบหาตัวตนที่แท้จริงของพวกเราได้เร็วขนาดนี้ ต่อไปเกรงว่าพวกเราคงจะมีแนวโน้มโชคร้ายมากขึ้นแล้ว......”

“หา?!” หม่านหยิงเจี๋ยตกใจสีหน้าขาวซีด เอ่ยถามขึ้น: “น้าเหมย เช่นนั้นตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดีละ?!”