บทที่ 4691 พินิจพิเคราะห์อย่าถี่ถ้วน 1

หลายปีมานี้ คนที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของเธอทั้งทางตรงและทางอ้อม ที่สืบสาวราวเรื่องไปถึงตัวตนที่แท้จริง อย่างน้อยก็มีสามสิบกว่าคน

คนอีกมากที่หลังจากคบค้าสมาคมกับเธอ ก็หายสาบสูญไปอย่างสิ้นเชิง ไม่รู้ว่าอยู่หรือตาย

และเหมือนกันหม่าหลัน มีคนจำนวนนับไม่ถ้วนที่ถูกเธอโยนเข้าคุก

แต่ว่าในขณะนี้สำนักว่านหลงยังไม่สามารถยึดกุมร่องรอยที่เหมยอวี้เจินทิ้งไว้ได้

เพราะผู้หญิงคนนี้นับตั้งแต่หลังจากที่ออกจากพรอวิเดนซ์ ก็ไม่มีโอกาสได้ปรากฏสู่สาธารณะเลยในกรณีใดก็ตาม คนทั้งคนหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เย่เฉินคาดคะเน ในเวลานี้เหมยอวี้เจินถึงแม้กำลังหลบหนี แต่เธอไม่มีทางที่จะวางมือเพียงเท่านี้

เพราะครอบครัวของเธอตอนนี้โดนจับกุมได้หมดแล้ว ทรัพย์สินทั้งหมดต่างถูกอายัด ในสถานการณ์แบบนี้เธอจะต้องไม่นิ่งนอนใจแน่นอน

ดังนั้น ถึงแม้สถานการณ์ในขณะนี้ของเหมยอวี้เจินกำลังหลับหนี แต่ผู้หญิงที่ดุร้ายอย่างนี้จะต้องคิดหาวิธีก่อกรรมทำชั่ว หาผลประโยชน์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายต่อไปแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ เย่เฉินจึงได้โทรหาว่านพั่วจวิน

โทรได้ครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มพูด : “พั่วจวิน ข้อมลูที่นายส่งมาฉันอ่านทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว”