บทที่ 4716 แกมาจากพวกไหนกันแน่ 1

ฮาร์ดิกหมอชาวอินเดียที่ยืนอยู่ข้างกันพลันรีบร้อนพูดออกมาว่า “บ้าจริง ฉันเกือบลืมไปแล้วว่ายังมีอีกสองคนที่นอนอยู่บนเตีนงผ่าตัด”

พูดจบเขารีบเข้าไปดึงผ้าม่านออก ด้านในเป็นอย่างที่เย่เฉินคาดการณ์เอาไว้ไม่ผิด ด้านในเป็นห้องผ่าตัดเล็ก ๆ ที่เรียบง่าย ภายในห้องผ่าตัดมีเตียงผ่าตัดอยู่สองเตียง พร้อมกับคนที่นอนอยู่บนนั้น

หมอชาวอินเดียรีบร้อนเข้ามาดูพวกเขาในทันที พลางเปิดปากพูดกับอาหม่าว่า “คุณหม่า อาการของคนไข้เริ่มคงที่ขึ้นมาแล้ว สามารถส่งเข้าไปในห้องพักฟื้นได้เลย”

“ได้” อาหม่าพยักหน้าลงเล็กน้อย พร้อมกับโบกมือไปมา เพื่อเรียกชาวเม็กซิโกคนหนึ่งให้เข้ามาหา จากนั้นก็ให้เขามาดึงเตียงที่มีชายหนุ่มนอนอยู่ออกไป

ในขณะเดียวกันอาหม่าก็มองไปยังอีกคนที่นอนไม่ได้สติอยู่ข้าง ๆ พลางเอ่ยถามฮาร์ดิกว่า “เด็กคนนี้อาการเป็นยังไงบ้าง?”

ฮาร์ดิกมองอยู่ครู่หนึ่ง พลางส่ายหน้าไปมา “อาการไม่สู้ดี ร่างกายอ่อนแอเกินไป เกรงว่าคงอยู่ไม่พ้นคืนนี้”

พูดจบ เขาจึงหันไปหาอาหม่าว่า “ส่วนอื่น ๆ ของร่างกายมีคนต้องการซื้อหรือเปล่า?”

อาหม่าได้แต่ส่ายหน้าไปมา “ไม่สามารถแมทกับใครได้เลย”

พูดจบ อาหม่าก็พูดขึ้นมาอีกว่า “ไม่ต้องไปห่วงเขาหรอก ให้เขาอยู่ที่นี่อีกครู่หนึ่งก่อน กลางดึกฉันจะส่งคนมาจัดการกับเขาเอง”

ฮาร์ดิกพลันเปิดปากพูดออกมาอีกว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่สนใจเขา สำหรับงานวันนี้คงหมดแล้ว ฉันจะได้ขึ้นไปนอน”

อาหม่าพลันพูดกำชับขึ้นมาว่า “อย่าลืมว่า พรุ่งนี้ยังมีการผ่าตัดอีกสองครั้ง อย่านอนตื่นสายเกินไปล่ะ”

ฮาร์ดิกรีบร้อนพยักหน้าออกมา จากนั้นก็เดินหาวจากไป

อะเหลี้ยงพลันตะโกนถามไปด้านหลังว่า “เฮ้ยฮาร์ดิก แกยังไม่ได้เก็บเลือดให้ไอเด็กนี่เลย!”

ฮาร์ดิกเพียงหันหน้ากลับมาตอบว่า “พรุ่งนี้เช้าค่อยเก็บ เก็บแล้วก็จะได้ส่งไปที่ห้องแล็ปของเมืองเอาเซนาดาเลย ถ้าเก็บเลือดวันนี้ พรุ่งนี้มันก็ไม่ค่อยสดแล้ว”