บทที่ 4734 ผมเย่เฉินทำอะไรแบบนี้มาเสมอ 2

แต่ที่เขาแกร่งกว่าเหมยอวี้เจิน และสวีเจี้ยนสี่ก็คือ เขาทำงานหาเงินจนพาครอบครัวไปอยู่อเมริกาเหนือ และได้รับสัญชาติแคนาดาอย่างราบรื่นมาตั้งนานแล้ว

เขามีลูกชายสามคน คนโตอายุ 30 กว่าแล้ว ตอนนี้กำลังทำงานในบริษัทข้ามชาติแห่งหนึ่งที่โทรอนโต เขามีครอบครัวแล้ว ลูกชายคนรองของเขาเพิ่งแต่งงานเมื่อต้นปี ส่วนลูกชายคนที่สาม ฤดูร้อนปีนี้ก็จะเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว เพิ่งเข้าสู่สังคม

ลูกชายพวกนี้ ถึงแม้ไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น แต่ได้รับประโยชน์จากทรัพยากรการศึกษาโดยเฉลี่ยต่อหัวที่สูงในประเทศตะวันตก และความรวยมหาศาลของหม่าขุย พวกเขาแต่ละคนจึงเรียนจบมหาวิทยาลัยอย่างราบรื่น

ถ้ายึดตามแผนที่เย่เฉินเพิ่งพูดไป ลูกชายสามคนของหม่าขุยนี้ ตลอดชีวิตที่เหลือได้แต่ทำงานในซีเรีย เพื่อชดใช้แทนหม่าขุยอย่างสาสม

หม่าขุยจะทนให้ลูกชายทั้งสามคนลำบากได้ไง จึงร้องไห้อ้อนวอนเย่เฉิน：“คุณเย่……ความผิดพลาดทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง ตามคำกล่าวที่ไว้ว่าความผิดพลาดของคนๆ เดียวควรเป็นของคนๆ เดียวไม่ควรลากครอบครัวผมมาเกี่ยวด้วย ถึงแม้ตอนนี้คุณจะฆ่าผม ผมจะไม่โต้แย้งใดๆ เลย ขอแค่คุณไว้ชีวิตครอบครัวของผมก็พอ ขอร้องคุณล่ะ……”

เย่เฉินหัวเราะอย่างเยือกเย็น ถามเขาว่า：“คุณเคยได้ยินเรื่องของเหมยอวี้เจินกับสวีเจี้ยนสี่ไหม？”

หม่าขุยส่ายหน้าอย่างสับสน

ตั้งแต่หม่าหลันเกิดเรื่อง สองคนนี้ก็หายตัวไปจากโลก ส่วนหม่าขุยก็ติดต่อไม่ได้เลย