บทที่ 4740 ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่？1

ดังนั้น ตอนนี้พอเห็นเธออีก ความเกลียดแค้นในใจของหล่างหงจวินที่มีต่อเธอ จึงไม่อาจบรรยายได้

และก็ เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เหมยอวี้เจินนี้ความตายมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอจะยังไม่รู้ตัวอีก

ดังนั้น เขาจึงกัดฟันพูดว่า：“คุณบอกว่าผมเป็นสุนัขจนตรอก คุณเอาความมั่นใจมาจากไหน？ผมได้ยินว่า บ้านคุณโดนขับไล่！สามีคุณกับลูกชายคุณถูกจับ！เงินสกปรกพวกนั้นที่คุณหามาโดนยึด！ทำงานหนักมาหลายสิบปีไม่ได้อะไรเลย ตอนนี้คุณคงเจ็บปวดมากสินะ？”

เหมยอวี้เจินได้ยินคำพูดของหล่างหงจวิน ก็ตกใจจนตาค้าง！

ความมั่นใจและความเย่อหยิ่งของเธอเมื่อกี๊หายไปทันที แทนที่มาด้วยความกัดฟันแน่นโกรธจัด และยังมีความบ้าคลั่งเล็กน้อย

เธอจ้องไปที่หล่างหงจวิน ตะโกนเสียงคมกริบว่า：“แกรู้เรื่องนี้ได้ไง？！ใครเป็นคนบอกแก？！”

เหมยอวี้เจินในตอนนี้ ไม่ใช่แค่โกรธ

แต่เธอช็อกมากกว่า

เพราะว่า เธอคิดไม่ออกว่า คนโง่อย่างหล่างหงจวินที่ไม่รู้แม้แต่ตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง ทำไมถึงรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับครอบครัวตัวเองได้？！

เธอครุ่นคิดในใจอย่างตกตะลึง：“เรื่องที่เกิดขึ้นในบ้าน นอกจากพวกเราในรถ คนอื่นๆ ก็ไม่มีใครรู้！”