บทที่ 4742 ไม่ต้องปล่อยไปแม้แต่คนเดียว 1

คำพูดของเย่เฉิน ทำให้เหมยอวี้เจินตกใจจนตัวสั่น

เธอจ้องเย่เฉิน ถามคำถามนั้นที่สงสัยอยู่ในใจ：“เย่เฉิน คุณเป็นใครกันแน่？！”

รวมทั้งฆัวเรซ หม่าขุยและคนอื่นๆ ในนั้น ตอนนี้ก็มองไปที่เย่เฉินอย่างสับสน

พวกเขาก็อยากรู้มากว่า เย่เฉินที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นใครมาจากไหน

เย่เฉินยิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า：“มีคนมากมายที่อยากรู้ตัวตนของผม แต่คุณน่าจะเป็นพวกที่แย่ที่สุดในบรรดาคนเหล่านั้น ดังนั้นพวกคุณไม่สมควรที่จะรู้ตัวตนของผม พวกคุณรู้แค่ว่า ทั้งสำนักว่านหลงต่างจงรักภักดีผม และผมพูดแบบนี้ไม่ได้จะอวด แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า หลังจากที่พวกคุณตายแล้ว ผมมีความสามารถมากพอที่จะให้ครอบครัวของพวกคุณต้องชดใช้อย่างสาสม！”

ว่านพั่วจวินที่อยู่ด้านข้างพูดอย่างเยือกเย็นทันที：“แค่คุณเย่สั่งการ ถึงครอบครัวพวกคุณจะหนีไปไกลแค่ไหน ผมว่านพั่วจวินก็จะจับพวกเขากลับมา！”

สายตาที่เหมยอวี้เจินมองเย่เฉิน เหมือนกำลังมองดูสัตว์ประหลาด

จนตอนนี้เธอถึงได้รู้ว่า ตัวเองได้มีเรื่องกับคนใหญ่คนโตที่มีอำนาจ เพื่อเงิน！

เย่เฉินมีสำนักว่านหลงอยู่ในมือ อย่าว่าแต่จับลูกชายสองคนของตัวเองไปซีเรียเลย ถึงฆ่าล้างโคตรตัวเองก็ทำได้อย่างง่ายดาย！

ในตอนนี้ เหมยอวี้เจินตื่นตระหนกโดยสมบูรณ์

เธอทำชั่วมาครึ่งชีวิต แต่ไม่เคยฝันร้ายเลย

ตั้งแต่วินาทีที่เธอเดินไปในเส้นทางที่ไม่มีวันหวนกลับ เธอได้สร้างจิตใจอันแข็งแกร่งให้กับตัวเองไว้แล้ว