บทที่ 4746 พ่อแม่ที่น่าสงสาร 3

เย่เฉินพยักหน้า พูดว่า：“เข้าปากก็ช่วยชีวิตได้แล้ว แต่คุณเอาครึ่งหนึ่งให้เขา อีกครั้งหนึ่งให้ตัวเองก็ได้ แบบนี้ ลูกชายคุณจะมีชีวิต ร่างกายของคุณก็จะดีขึ้น อายุของคุณไม่ถือว่ามากนัก ถ้าต่อไปนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น ก็จะอยู่ถึงเก้าสิบเลย”

หญิงชราได้ยินคำนี้ ก็ไม่คิดมาก พูดขอบคุณเย่เฉิน：“คุณเย่ ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของคุณ！”

พูดไป ก็ไม่คิดอะไรทั้งนั้น เอายาเม็ดนั้น ยัดใส่ปากของลูกชาย

หญิงชราในตอนนี้ ไม่เชื่อว่ายานี้จะใช้ได้จริง แต่ในใจเธอรู้ดีว่า นี่เป็นฟางเส้นสุดท้ายของตัวเองแล้ว ดังนั้นเธอจึงต้องลอง ลงมือทำมัน

และเธอก็ไม่คาดฝันเลยว่า พอยานี้เข้าไปในปากลูกชายแล้ว จะกลายเป็นน้ำไหลลงท้องทันที

ตอนที่เธอยังมึนงงเล็กน้อย ทันใดนั้นลูกชายก็ลืมตาขึ้นมา เมื่อเขาเห็นแม่อยู่ตรงหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า：“แม่？ผม……ผมยังไม่ตายใช่ไหม？”

หญิงชราดีใจในทันที กอดลูกชายไว้ ร้องไห้ไปพูดไปว่า：“ลูก ลูกยังไม่ตาย ลูกยังมีชีวิตอยู่！”

ลูกชายของหญิงชรานั่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว การเคลื่อนไหวดูสบาย มองไม่ออกถึงความอ่อนแอ

หลังจากนั่งขึ้นมา เขาก็ถามอย่างสงสัยว่า：“ไม่ได้บอกว่าจะผ่าตัดให้ผม เอาไตผมไปหรอกเหรอ？หรือว่าผ่าตัดไม่สำเร็จ？”

หญิงชราตกใจก่อนแล้วจึงดีใจ รีบดึงลูกชาย แล้วพูดว่า：“ลูก เร็วเข้า รีบก้มหัวให้คุณเย่หาคุณยู！ถ้าไม่ได้เขาช่วยลูก กลัวว่าลูกคงตายไปแล้ว”

ใบหน้าลูกชายหญิงชราดูแปลกใจ แต่ก้มหน้ามองเห็นแผลขนาดใหญ่ที่เย็บบนท้องตัวเอง เขาตระหนักได้ในทันทีว่าไตของตัวเองน่าจะถูกเอาไปแล้ว