บทที่ 475

บทที่ 475

เมื่อพันหยวนหมิงได้ยิน ทันใดนั้นก็โกรธสุดขีด

เขามองไปที่เย่เฉินอย่างดูถูกเหยียดหยามและพูดว่า "นายนี่มันตลกจริงๆ ลูกเขยฉันกตัญญูฉันขนาดนี้ เป็นไปได้ไงจะมาตีฉัน?”

พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่จางเจี้ยนอีกครั้ง พูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "จะบอกนายให้ ลูกเขยฉันคนนี้ ไม่รู้ว่าเหนือกว่าไอ้ขยะอย่างนายกี่เท่า! แล้วนายรู้ไหมลูกเขยกตัญญูต่อฉันมากแค่ไหน ค่าใช้จ่ายที่ให้ฉันใช้ทุกเดือน ก็ประมาณแสนหนึ่งแล้ว ไม่ใช่ฉันดูถูกนายนะ ปีหนึ่งนายสามารถหาเงินได้แสนหนึ่งหรือเปล่า?”

จางเจี้ยนก็เปิดปากเย้าะเย้ยแล้วพูด "เย่เฉิน นายนี่ไม่เจียมตัวจริงๆ ท่านหงห้าใกล้จะมาถึงแล้ว ถ้ายังไม่รีบไสหัวไป เชื่อไหมผมจะให้ท่านหงห้าฉีกปากนายเละ?"

"นายจะให้ท่านหงห้าฉีกปากฉัน?!" เย่เฉินมองไปที่จางเจี้ยนด้วยสีหน้าท่าทางที่ไม่เชื่อ

จางเจี้ยนหัวเราะเยาะเย้ยอย่างเย็นชา "ทำไม? นายไม่เชื่อ? รู้ไหมความสัมพันธ์ระหว่างผมกับท่านหงห้าเป็นยังไง?"

เย่เฉินส่ายศีรษะและถามอย่างสงสัย "ขอเรียนถามหน่อย ความสัมพันธ์ของคุณกับท่านหงห้าเป็นยังไงหรอ?"

"ฉันเป็นพี่น้อยที่ดีของท่านห้า!" จางเจี้ยนพูดจบ แล้วถามด้วยเสียงเคร่งขรึม "หงห้านายเรียกได้หรอ? ต้องเรียกท่านหงห้า!

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า "รอหงห้ามาถึง นายถามเขาเองแล้วกัน ผมเรียกเขาท่านหงห้า เขาจะกล้าตอบไหม?”

จางเจี้ยนมองไปที่เย่เฉินด้วยความประหลาดใจจากนั้นก็หัวเราะเยาะ "นายถึงกับกล้าไม่เคารพท่านห้า! นายจบแล้ว! รอท่านหงห้ามาถึง ผมจะต้องให้เขาฉีกปากนายขาดแน่!"

ในระหว่างที่พูด จางเจี้ยนเห็นท่านหงห้ากำลังเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ข้างๆท่านหงห้ามีลูกน้องตามมาด้วยสองคน เดินมาอย่างองอาจมีพลัง

จางเจี้ยนรีบโบกมือให้ท่านหงห้าและพูดอย่างตื่นเต้น "ท่านห้า ผมอยู่นี่!"

พูดจบ ก็ยิ้มอย่างเย็นชาใส่เย่เฉินแล้วพูดว่า "เย่เฉิน ท่านหงห้ามาถึงแล้ว นายตายแน่!"

เย่เฉินหันหลังให้กับประตู ดังนั้นตอนที่ท่านหงห้าเดินเข้ามา จึงมองไม่เห็นเขา แล้วเย่เฉินก็ไม่ได้หันศีรษะไป