บทที่ 4804 บ้าระห่ำจริงๆ! 2

เย่เฉินพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “คืนนั้นที่พวกเขาเจอผม และรู้ว่าผมเป็นคนจัดการเอาตัวคุณไปแล้ว แต่พวกเขาคงไม่คิดว่าคุณยังมีชีวิตอยู่ เมื่อพวกคุณเจอหน้ากันแล้ว คุณก็บอกพวกเขาว่ามีบุคลลลึกลับคนหนึ่งให้ยาคุณกินและช่วยชีวิตคุณขึ้นมาได้ จากนั้นจึงให้คุณหนูเฟ่ยพาคุณไปพบพวกเขา ส่วนใครคือบุคคลลึกลับนั้น คุณเองก็ไม่รู้เหมือนกัน พวกเขาจะต้องโยงคนที่ช่วยเหลือคุณกับคนที่ช่วยเหลือพวกเขาว่ามีความข้องเกี่ยวกันอย่างไร ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้พวกเขาเดากันเองก็แล้วกัน”

“ได้เลยคุณชายเย่” หลี่ญ่าหลินตอบด้วยท่าทางจริงจัง “ผมเข้าใจแล้ว”

เย่เฉินพยักหน้าแล้วเปิดประตูออก เพื่อเรียกคุณหนูเฟ่ยเข้ามา “คุณหนูเฟ่ย รบกวนคุณช่วยจัดเฮลิคอปเตอร์พาพล.ต.ท.หลี่ไปส่งที่อาคารอานปางที่แมนฮัตตันด้วยตัวเองหน่อย และจะให้ดีควรติดต่อน้าชายใหญ่ของผมเอาไว้ก่อน โดยบอกว่าคุณอยากไปเยี่ยมพวกเขา วันนั้นที่ผมช่วยพวกเขาไว้ คุณเป็นคนพาคนไปจัดการเรื่องต่อในที่เกิดเหตุ พวกเขาคงไม่ระแวงอะไรในตัวคุณมากนัก”

เฟ่ยเขอซินกล่าวอย่างนอบน้อม “ได้ค่ะคุณเย่ เดี๋ยวฉันจะติดต่อตระกูลอานไปเดี๋ยวนี้เลย จะได้ทักทายพวกเขาไปก่อน”

……

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง

อาคารอานปาง ณ แมนฮัตตัน

คนในตระกูลอานนั่งประชุมอยู่ด้วยกัน เพื่อสรุปและอภิปรายสถานการณ์ทุกๆ เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้

ตอนนี้อาการป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ของคุณท่านอานเริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นหลังจากตื่นนอนขึ้นมาในแต่ละวัน นายหญิงใหญ่และลูกสาวสองสามคนต่างก็ต้องเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวันให้เขาฟัง

ยังดีที่คุณท่านเคยผ่านเรื่องราวที่หนักหนามาก่อน แม้ว่าเขาจะไม่มีความทรงจำใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์วันนั้นๆ เหลืออยู่แล้ว แต่เมื่อฟังลูกสาวของเขารายงานเรื่องราวให้ฟังแล้ว เขาก็เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละวันได้อย่างชัดเจน

ตั้งแต่ที่เกิดเรื่องขึ้นจนถึงตอนนี้ คนตระกูลอานอยู่ที่นิวยอร์กตลอดมา

แม้ว่าพวกเขาจะสามารถจัดการธุระต่างๆ ของตระกูลได้บ้างแล้ว แต่เพื่อความปลอดภัย คุณท่านจึงตัดสินใจให้ทุกคนยังคงปักหลักอยู่ที่อาคารอานปางก่อน