บทที่ 482

บทที่ 482

เฉียนหงเย่นพูดว่า: "พี่เหลียน ฉันจะแนะนำให้พี่รู้จัก คนนี้คือเพื่อนขาไพ่ที่ฉันเคยบอกกับพี่ เธอชื่อ หม่าหลัน เหมือนพี่เลย ชอบเล่นไพ่นกกระจอกมากเช่นกัน และฝีมือการเล่นไพ่ดีมาก กล้าได้กล้าเสียมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว"

หม่าหลันรีบพูดกับพี่เหลียนว่า: "สวัสดีค่ะพี่เหลียน! "

พี่เหลียนพยักหน้าเบาๆ และยิ้ม: "ฉันกำลังขาดเพื่อนขาไพ่ประจำพอดีเลย ถ้าเธอสนใจล่ะก็ คราวหลังเธอกับเฉียนหงเย่นก็พากันเล่นไพ่กับฉันสักสองสามตาบ่อยๆ สิ”

หม่าหลันรีบพูดว่า: “ไอ้หยา เยี่ยมจริงๆ เลย ขอพูดกับพี่อย่างไม่ปิดบัง ฉันมีเพื่อนขาไพ่ประจำกำลังจะไปอเมริกา กำลังเซ็งอยู่เลยว่าจะหาเพื่อนขาไพ่ประจำไม่ได้! "

พี่เหลียนยื่นมือออกไป พูดกับหม่าหลันอย่างสุภาพว่า: "สวัสดีหม่าหลัน ฉันชื่อเหอเหลียน ยินดีต้อนรับ! "

หม่าหลันจับมือกับเธออย่างรวดเร็ว

เหอเหลียนพูดอีกครั้ง: "ไอ้หยา เธอดูบ้านพักตากอากาศของฉันสิพอติดตั้งแล้วก็ไม่ได้ใช้งาน ดังนั้นฉันจึงใช้ที่นี่เป็นสถานที่ให้เพื่อนสาวของฉันเล่นไพ่นกกระจอก"

หม่าหลันรู้สึกอิจฉาในใจ บ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ขนาดนี้ ใช้มาเป็นที่เล่นไพ่นกกระจอก ใช้จ่ายสิ้นเปลืองยิ่งกว่าเฉินซูอี๋อีก

จากนั้น เธอก็มองไปรอบๆ บ้านพักตากอากาศ Tomson Riviera

การตกแต่งของบ้านพักตากอากาศหลังนี้ถือได้ว่าหรูหรามาก แต่ก็ไม่ได้ใหญ่โตเท่ากับบ้านหลังที่หวังเจิ้งกางมอบให้เย่เฉิน

บ้านพักตากอากาศที่หวังเจิ้งกังมอบให้เย่เฉิน เป็นบ้านที่ใหญ่ที่สุดใน Tomson Riviera แต่บ้านของเหอเหลียนหลังนี้ เป็นบ้านที่เล็กที่สุดใน Tomson Riviera

แต่ว่าถึงแม้จะเป็นบ้านที่เล็กที่สุด แต่สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว ก็ถือว่าใหญ่มากแล้ว

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงถามเหอเหลียน: “พี่เหลียน บ้านพักตากอากาศนี้พี่ซื้อด้วยเงินเท่าไหร่เหรอคะ?”