บทที่ 4867 ฉันตอบตกลง……1

เพราะประหม่าและตกอกตกใจ ดังนั้นซูโสว่เต้าที่มึนงงสับสน จนตอนนี้ก็เพิ่งจะมาสังเกตเห็น เหออิงซิ่วที่ไม่มีแขนขวามานานกว่ายี่สิบปี กลับกลายเป็นคนที่มีสองแขนที่แข็งแรงสมบูรณ์อย่างคนปกติ！

ในวินาทีนี้ เขายังคงคิดว่าเหออิงซิ่วนั้นสวมใส่อุปกรณ์เสริมอยู่

ดังนั้นเขาก็จึงพูดอย่างไม่ตั้งใจว่า“นี่……อุปกรณ์เสริมนี้ของประเทศไหนเหรอ？นี่……นี่มันช่างเหมือนจริงมาก ！”

เหออิงซิ่วพูดด้วยใบหน้าที่ตื้นตัน“นี่ไม่ใช่อุปกรณ์เสริม……คุณเย่ให้โอสถฉันมาเม็ดหนึ่ง หลังจากที่กินเข้าไป แขนก็เลยงอกออกมาใหม่……”

“อะไรนะ？！”ซูโสว่เต้าถามอย่างตื่นตะลึง“งอกออกมาใหม่เหรอ ?! นี่……นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง? ”

ซูรั่วหลีที่อยู่ข้างๆพูดเตือน“พ่อ ที่ภูเขาเย่หลิงซานพ่อก็ได้เห็นพลังที่เหนือธรรมชาติของคุณเย่ไปแล้ว ดังนั้นจะใช้ความรู้ทั่วไปที่มีอยู่จำกัดของเราไปวัดกับความสามารถของเขาไม่ได้หรอกนะ ”

สีหน้าของซูโสว่เต้าแน่นิ่งในทันที นึกไปถึงสิ่งที่ได้เห็นที่ภูเขาเย่หลิงซานในวันนั้น

ว่านพั่วจวินที่แข็งแกร่ง​และ​ยิ่งใหญ่อย่างคาดคิดไม่ถึง ต่อหน้าเย่เฉิน ก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบ

และราชันสงครามที่สองของสำนักว่านหลง ก็ตายอย่างง่ายดายเหมือนพลิกฝ่ามือ

พลังอำนาจและความสามารถของเย่เฉิน ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองจะสามารถเข้าใจมันได้แล้วจริงๆ

ดังนั้น สามารถเอาโอสถที่ช่วยให้แขนและขาของคนงอกออกมาใหม่ได้ ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่เข้าใจยากอะไร

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ“ไม่คิดว่า ครอบครัวของเรา จะได้รับความเมตตากรุณาจากคุณเย่……”