บทที่ 4881 แม่ยังไม่อยากไป！3

เย่เฉินรับสายแล้ว หม่าหลันรีบพูดที่สายว่า：“ลูกเขยแสนดี แม่เองนะ！”

เย่เฉินพูดอย่างเกรงใจ：“แม่ สองวันนี้แม่โอเคไหม？”

หม่าหลันรีบพูด：“โอเคๆๆ โอเคมาก แม่โทรมาหาแกแค่จะบอกแกว่าไม่ต้องห่วงแม่ อยู่ในนี้แม่สบายดี”

เย่เฉินตอบอือ แล้วพูด：“งั้นก็ดี ใช่สิแม่ ผมได้ยินว่าผู้ต้องสงสัยที่หลอกแม่คนนั้นถูกจับแล้ว เชื่อว่าแม่จะได้ออกมาในไม่ช้านี้แน่”

หม่าหลันรีบพูด：“โอเคลูกเขย แม่โทรหาแกเพราะอยากคุยเรื่องนี้ แกช่วยพูดกับลูกค้าคนนั้นให้แม่ได้ไหม ให้เขาช่วยหาเส้นสาย อย่าให้แม่ออกไปไวขนาดนี้ ตอนนี้แม่ยังไม่อยากไปเลย……”

เย่เฉินทำเป็นถามอย่างอยากรู้อยากเห็น：“แม่ แม่เป็นอะไรไป？ไม่ง่ายเลยที่จะมีโอกาสกลับมาเป็นอิสระ ทำไมแม่ยังไม่อยากออกมาอีกล่ะ？”

หม่าหลันพูดอย่างตะกุกตะกัก：“เอ่อ……แม่คบกับเพื่อนในนี้ พูดตรงๆ นะอยู่กบคนพวกนี้แล้วถูกรสนิยมกัน อยากอยู่กับพวกเธออีกสักหน่อยน่ะ！เย่เฉิน แม่ไม่สน！แกต้องช่วยแม่คิดหาทางนะ！”

เย่เฉินพูดพอเป็นพิธีอย่างคลุมเครือ：“โอเค ผมจะลองดู แต่ไม่รับประกันนะว่าจะได้”

หม่าหลันเตือนไปว่า：“ได้แน่นอน！ถ้าแกช่วยแม่เรื่องนี้ไม่ได้ แม่ออกไปแล้วจะตบหน้าผู้คุมทันที ดูว่าจะถูกจับเข้ามาอีกได้ไหม！”

เย่เฉินยิ้มอย่างช่วยไม่ได้：“โอเคๆๆ ผมจะช่วยแม่คิดหาทาง จะต้องทำให้แม่พอใจแน่”

“ประมาณนั้นแหละ！”

ได้รับคำสัญญาจากเย่เฉิน หม่าหลันจึงวางสายอย่างพอใจ

แต่ว่า เย่เฉินกลับไม่มีความคิดอยากจะช่วยหม่าหลันให้สมปรารถนาใดๆ