บทที่ 4910 ระหว่างวงแหวนที่สิบและเก้า1

ขณะที่พูด หลี่ญ่าหลินก็วาดวงกลมสองวงไปยังแผนที่ แล้วกล่าว“เท่าที่ดู สถานที่ตั้งของพวกคุณ มีความเป็นไปได้ว่าจะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หรืออาจจะอยู่ที่ทางทิศตะวันออกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้”

จากนั้น หลี่ญ่าหลินก็มองไปยังรายชื่ออื่นๆ พูดพึมพำ“จุดกำเนิดสึนามิของอินโดนีเซีย หลายปีมานี้ก็ยังมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นอยู่ แต่ไม่ได้รุนแรงมาก พวกคุณรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนไหม？”

ห้าสี่เจ็ดส่ายหน้า แล้วกล่าว“ผมยืนยันไม่ได้ว่าหลายปีนี้รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนนั้นไหม แต่ที่ผมยืนยันได้ ก็คือไม่ได้รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนที่ชัดเจนใดๆเลย”

หลี่ญ่าหลินพยักหน้าแล้วกล่าว“เมื่อเป็นแบบนี้ ก็หมายความว่า สถานีที่ตั้งของพวกคุณ น่าจะอยู่ในแถบรอบนอกที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิที่เกิดขึ้นในอินโดนีเซียเมื่อปี2004 นอกจากนี้แล้วก็น่าอยู่นอกเขตพื้นที่การเกิดแผ่นดินไหวที่ตามมาในบริเวณใกล้เคียง เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็น่าจะประมาณได้กับกระดาษยิงเป้าแผ่นหนึ่ง ล็อกตำแหน่งให้อยู่ในพื้นที่ระหว่างวงแหวนที่เก้าและสิบ นี่ถือเป็นการค้นพบครั้งใหญ่ก็ว่าได้”

ขณะที่พูด เขาวาดวงกลมหลายวงลงบนแผนที่ จากนั้นก็ใช้ปากกาเมจิกสีแดงทำเครื่องหมาย ไว้ตรงระหว่างกลางของวงกลมด้านนอกสุดสองวง แล้วกล่าว“แม้พื้นที่ส่วนนี้จะมีขนาดใหญ่อยู่มาก แต่ดีที่ส่วนใหญ่เป็นมหาสมุทร และคุณเองก็บอกว่าสถานีที่ตั้งของพวกคุณ ในปี2004รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว อีกทั้งยังมีน้ำซึมด้วย นั้นก็แสดงว่าที่ตั้งของพวกคุณ ก็น่าจะอยู่ไม่ห่างจากแนวชายฝั่ง ซึ่งก็น่าจะอยู่ในเขตชายฝั่งภายในวงแหวนนี้ หรือจะเป็นเกาะที่ไหนสักที่！”

ห้าสี่เจ็ดมองไปยังวงกลมบนแผนที่ พูดด้วยสีหน้าที่หลากหลายความรู้สึก“ตลอดหลายปี พวกเราทุกคน ต่างก็พยายามค้นหาว่าพวกเราอยู่กันที่ไหน แต่ก็ไม่มีใครรู้เลย……”