บทที่ 4920 เจอเฮเลน่าอีกครั้ง1

ด้วยเพราะเครื่องบินคองคอร์ดมีความเร็วสูง และเครื่องบินของอีกฝ่ายก็ยื่นขออนุมัติใช้เส้นทางการบินในอีกสี่ชั่วโมงให้หลัง เย่เฉินเดาว่าพวกเขาคงจงใจจะให้เดินทางไปถึงที่เบอร์เกนยุโรปเหนือในช่วงกลางดึก ก็จึงไม่ได้รีบร้อนที่จะออกเดินทาง

เขาให้หงห้ากับเฉินจื๋อข่ายสองคนขึ้นเครื่องบินคองคอร์ด จากนครนิวยอร์กมาเปลี่ยนเครื่องที่พรอวิเดนซ์ ขณะเดียวกันก็ให้รออยู่ที่สนามบินพรอวิเดนซ์

ส่วนตัวเขาเอง ก็รอเซียวชูหรันเลิกเรียน แล้วบอกว่าที่ไซต์งานก่อสร้างของลูกค้าในนครนิวยอร์กมีปัญหา ขอให้เขารีบเดินทางไปดูฮวงจุ้ยให้ บอกเซียวชูหรันว่าคืนนี้ตัวเองต้องเดินทางไปนครนิวยอร์ก

เดิมทีเซียวชูหรันไม่อยากให้เขาต้องทำงานหนักอยู่แล้ว แต่เย่เฉินบอกเธอ เพื่อช่วยหม่าหลันแม่ของเธอออกมาจากคุก อีกฝ่ายใช้เส้นสายวิ่งเต้นให้อย่างเต็มที่ ดังนั้นตัวเองจึงติดค้างอีกฝ่ายอย่างมากจำเป็นต้องตอบแทน เซียวชูหรันก็จึงจำต้องตอบตกลงอย่างไม่มีทางเลือก

จากนั้น เย่เฉินก็บอกลาเซียวชูหรัน แล้วขับรถมุ่งตรงไปยังสนามบินพรอวิเดนซ์เพียงลำพัง

เวลานี้ที่สนามบินพรอวิเดนซ์ ถูกปกคลุมไปด้วยแสงอาทิตย์ยามอัสดง

ในสนามบิน เครื่องบินคองคอร์ดของตระกูลเย่ กับหงห้า และเฉินจื๋อข่าย ก็ได้รออยู่นานแล้ว

หลังจากที่เย่เฉินขึ้นเครื่องบิน เฉินจื๋อข่ายก็รีบเดินตาม แล้วกล่าว“คุณชาย ได้แจ้งกับหอควบคุมเรียบร้อยแล้ว เรานำเครื่องขึ้นได้ทุกเมื่อครับ ”

เย่เฉินพยักหน้าให้ แล้วกล่าว“งั้นเราก็เดินทางกันเลย”

เฉินจื๋อข่ายรีบไปแจ้งกับนักบินในทันที หงห้าที่อยู่ข้างๆถามเย่เฉินด้วยความสงสัย“อาจารย์เย่ เราจะไปทำอะไรที่ยุโรปเหนือกันเหรอ？”

เย่เฉินหัวเราะแล้วพูดอย่างไม่คิดอะไร“ไปจับโจร”

หงห้าหัวเราะแหะๆ ล้วงเข้าไปที่แขนเสื้อแล้วหยิบเอามีดผ่าตัดที่เก็บไว้ในปลอกพลาสติกออกมา พูดด้วยสีหน้าจริงจัง“ก่อนหน้านั้นคุณบอกว่า ระยะหลังมานี้ผมไม่ค่อยได้ติดตามคุณ โลกตะวันตกขาดผลงานอักษรศิลป์ร่างกายมนุษย์ไปไม่น้อย วันนี้ก่อนที่ผมจะมา ได้หาอุปกรณ์ที่เหมาะมือมาด้วยโดยเฉพาะ ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ใช้มันหรือเปล่า ？”