บทที่ 4925 ในที่สุดก็รอจนได้พบ3

ดังนั้น แม้จะมีคนธรรมดาทั่วไปที่ต้องการจะแอบเข้าไปภายในสนามบิน ก็ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะทำมันได้สำเร็จ

แน่นอนว่า นี่คือเหตุการณ์ก่อนที่จะได้เจอกับเย่เฉิน

สำหรับเย่เฉินแล้ว รั้วเหล็กที่สูงสามเมตรแบบนี้ไม่ได้มีความหมายอะไรเลย แค่เขากระโดดเบาๆ ในขณะที่สามารถกระโดดข้ามรั้วเหล็กนี้ไปได้ ก็ยังสามารถหลบซ่อนตัวจากกล้องวงจรปิดทั้งสองข้างได้ด้วย

ดังนั้น ยี่สิบนาทีก่อนที่เครื่องจะร่อนลง เย่เฉินได้แอบเข้าไปภายในสนามบินอย่างง่ายดาย ด้านข้างของรันเวย์ที่มืดมิด รอเครื่องบินโบอิ้ง777ลงจอดอย่างเงียบๆ

เนื่องจากในตอนนี้เป็นเวลาตีสอง ทั่วทั้งสนามบินก็จึงอยู่ในความเงียบสงัด

เย่เฉินในตอนนี้ใส่ชุดหูฟังไร้สาย ในสายก็กำลังพูดคุยสื่อสารกับว่านพั่วจวิน และหลี่ญ่าหลินแบบเรียลไทม์

ในตอนนี้ ว่านพั่วจวินบอกกับเย่เฉิน“คุณเย่ ตามข้อมูลขาเข้าและขาออกของสนามบิน คืนนี้เที่ยวบินผู้โดยสารที่เข้าและออกนั้นได้สิ้นสุดแล้ว ที่เหลือเป็นของเครื่องบินขนส่งสินค้า และภายในช่วงสามชั่วโมงนี้เครื่องบินขนส่งขาเข้ามีเพียงเจ็ดลำ ระยะห่างของช่วงเวลายาวนานมาก เครื่องบินที่กำลังจะลงจอด ก็คือโบอิ้ง777ของฟาร์ไทยอินเตอร์เนชั่นแนลเอ็กซ์เพรส”

เย่เฉินตอบกลับเสียงเบา“ก่อนที่เครื่องจะลงจอด เรามาตรวจสอบข้อมูลกันอีกครั้ง”

“ได้ครับคุณเย่”

ห้านาทีต่อมา ทางทิศใต้บนท้องฟ้า เย่เฉินก็เห็นแสงไฟที่กะพริบแล้วเคลื่อนเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ

เขาได้ตรวจสอบเทียบเคียงกับว่านพั่วจวิน ด้วยวิถีทางของเครื่องบิน เป็นเครื่องบินลำนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย

จากนั้น แสงไฟดวงนั้นก็ขยับเข้ามา ใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ว่า ก่อนที่จะลงจอดเครื่องบินลำนั้นได้เปลี่ยนทิศทาง จากทิศใต้ของสนามบินไปยังฝั่งทิศเหนือ สิบห้านาทีผ่านไป ร่อนทวนลมลงทางด้านทิศเหนือของรันเวย์