บทที่ 5018 ความจริงกระจ่าง3

ทุกคนพยักหน้าทันที : "ไม่มีปัญหา! เราจะรับฟังคุณทั้งหมด!"

ชายผมสั้นกล่าวต่อว่า : "อีกครู่หนึ่งจะฉวยโอกาสที่คนทั้งสองกลุ่มทยอยกันมาทดลองยา ฉันจะลงไปที่เหมือง ไปพบผู้อาวุโสทหารหน่วยกล้าตาย เพื่อนำเรื่องนี้ไปบอกแกพวกเขา ให้พวกเขาสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่เรา! ทุกๆ คนล้วนเป็นทหารหน่วยกล้าตาย จนถึงบัดนี้แม้แต่ดวงอาทิตย์พวกเขาก็ไม่มีโอกาสได้เห็น ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะหาโอกาสที่ยากยิ่งนี้เอาไว้ และจะคว้าเอาไว้อย่างสุดกำลัง!"

ทุกคนตอบรับทันทีอย่างโดยไม่ต้องคิด เพราะว่าในมุมมองของพวกเขา แผนการของชายผมสั้นมีความเป็นไปได้สูง ตามแผนการของเขา ก่อนอื่นต้องเคลียร์กับผู้รับผิดชอบทหารม้ากล้ายี่สิบกว่าคนที่เหลือ จากนั้นก็แยกไปเคลียร์กับทหารม้ากล้าของกองกำลังในบัญชาของแต่ละคน สุดท้ายก็จะระดมกำลังทหารหน่วยกล้าตายคนอื่นๆ ขึ้นมา ด้วยวิธีนี้ การยึดเหมืองทองเอาไว้ก็จะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

เพียงแต่ คนเหล่านี้ไม่รู้เลยว่า เนื้อหาที่พูดคุยกับพวกเขาเมื่อกี้นี้ ตกอยู่ในหูของเย่เฉินทุกคำ

มีรอยยิ้มชื่นชมที่มุมปากของเขา ความเด็ดเดี่ยวของคนเหล่านี้ ความกล้าหาญรวมถึงแผนการและอุบาย เห็นได้ชัดว่ายอดเยี่ยมกว่าคนอื่นๆ ที่สำคัญคือ ความเกลียดชังที่มีต่อองค์กรพั่วชิงไม่ได้ลดน้อยลงเพราะกลายเป็นทหารกล้าตาย ความแข็งแกร่งยังคงอยู่

เวลานี้ ในใจของเขาสำหรับแผนการหลังจากการยึดครองเหมืองแร่ทองแดงแห่งนี้ ก็เข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว

ไม่นาน ทหารม้ากล้าที่ได้รับยาแก้พิษจากเย่เฉินเป็นคนแรก ก็เดินมาถึงหน้าห้องทำงานแล้ว

เขาเคาะประตู และพูดอย่างเคารพว่า : "ผู้นำธงขวาทหารม้ากล้าขอเข้าพบครับ!"

เย่เฉินส่งเสียงอืม และกล่าวอย่างเย็นชาว่า : "เข้ามา!"

หลังจากนั้น บานประตูถูกผลักเปิดเบาๆ ชายวัยกลางคนผมทองคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องทำงาน

ตั้งแต่พบคนทั้งสิบสองคน เย่เฉินได้สังเกตเห็นเขามาก่อนแล้ว ใบหน้าของเขาดูเหมือนฝั่งตะวันตกมากกว่า แต่ยังมีลักษณะของความเป็นเอเชียอยู่บ้างเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะเป็นลูกครึ่ง

เย่เฉินสวมเสื้อคลุมสีดำ นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้เนื้อแข็งขนาดใหญ่ในเวลานี้ เมื่อเห็นชายวัยกลางคนตรงหน้า จึงเอ่ยถามว่า : "กินยาแก้พิษแล้วใช่ไหม?"