บทที่ 5075 เหยียบย่ำซ้ำเติม2

แต่ภายในใจของเอมิลี่กลับคิดว่า“โอ้พระเจ้า……เฟ่ยเข่อซินตั้งใจเดินทางมาที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ ก็เพื่อมาร่วมแสดงความยินดีกับการสำเร็จการศึกษาของเซียวชูหรัน……สามีของเซียวชูหรันคนนี้ เป็นใครมาจากไหนกันเนี่ย……”

แมทธิว ปีเตอร์สันเอ่ยถามเฟ่ยเข่อซินอย่างไม่ตั้งใจ“คุณหนูเฟ่ย คุณ……คุณรู้จักเขาเหรอครับ？”

เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า แล้วพูดเสียงเรียบ“คุณคนนี้คืออาจารย์เย่ ที่ฉันสามารถเป็นผู้นำของตระกูลเฟ่ยได้ ก็เพราะได้รับความช่วยเหลือจากอาจารย์เย่”

“นี่มัน……”แมทธิว ปีเตอร์สันยิ่งหวาดหวั่นมากขึ้นไปอีก รีบปาดเหงื่อบนหน้าผากออก หันมองไปยังเย่เฉิน ทำใจดีสู้เสือแล้วกล่าว“ที่แท้ก็อาจารย์เย่นี่เอง！ได้รู้จักท่าน ช่างโชคดียิ่งนัก！”

คิ้วเย่เฉินเลิกขึ้น“เมื่อกี้ยังบอกว่าผมเป็นพวกต้มตุ๋นอยู่เลย ตอนนี้พูดว่าโชคดียิ่งนักแล้วเหรอ คุณปีเตอร์สันช่างกลับกลอกจริงๆ”

แมทธิว ปีเตอร์สันตกใจจนเสียวสันหลังวาบ รีบโบกมืออธิบาย“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ ผู้น้อยไม่ได้สงสัยในตัวคุณเลยสักนิด ！”

พูดจบ เขาก็รีบชี้ไปยังเอมิลี่ที่อยู่ข้างๆอย่างร้อนรน พูดโพล่งออกมา“เป็นเอมิลี่ที่มีตาแต่หามีแวว สงสัยในตัวตนของคุณ ผมเองก็ถูกเธอชี้นำเหมือนกัน……”

เอมิลี่หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นตกใจอย่างฉันพลัน เธอไม่คิดว่า เจ้านายจะโยนความผิดมาที่ตัวเองแบบนี้

ขณะที่เธอกำลังจะพูดอธิบาย จู่ๆก็เห็นว่าแมทธิว ปีเตอร์สันมองตาขวางอย่างดุดันมาที่ตัวเอง ดังนั้นก็จึงพูดออกไปอย่างหวาดกลัวว่า“ขอโทษคุณเย่ด้วย ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง ได้โปรดอย่าเก็บมันมาใส่ใจเลยนะคะ……”

เมื่อเย่เฉินเห็นแมทธิว ปีเตอร์สันให้เอมิลี่ออกมารับผิดเอง ในใจก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใดๆ จึงเอ่ยพูดขึ้นว่า“ผมเอง ก็ไม่ใช่คนที่ชอบจะไปถือสาหาความกับใคร”

เมื่อแมทธิว ปีเตอร์สันกับเอมิลี่ได้ยินคำนี้ ก็คิดว่าเย่เฉินไม่คิดเอาเรื่องอะไรกับตัวเองแล้ว สีหน้าท่าทีก็จึงผ่อนคลายขึ้นมา