บทที่ 5093 ทางใต้ของเย่นจิง3

ผู้อาวุโสเอ่ยถามเธอ : “คุณหนู คุณจะพยากรณ์ดวงชะตาดูว่าจะสามารถดูร่องรอยของเขาได้หรือเปล่า?”

“นับดูไม่ได้หรอก” หลินหว่านเออร์ส่ายหน้า : “ฉันลองแล้ว รูปแฉกแสดงออกมาเป็นเห็นดอกไม้ท่ามกลางหมอก แยกแยะร่องรอยได้ยากมาก แต่ในนั้นมีคำบอกใบ้อยู่เป็นมังกรคะนองน้ำอยู่ในทะเล ซึ่งฉันรู้สึกว่าหลังจากที่เย่เฉินได้ผ่านชะตากรรมที่พิเศษบางอย่างมา ทำให้ชะตาชีวิตของเขายกขึ้นสูงจนถึงดวงชะตามังกรที่แท้จริง ระหว่างมนุษย์นั้น มีชะตากรรมหลากหลายแบบ และมีเพียงดวงชะตามังกรที่ได้รับความนับถือ ถ้าหากคนหนึ่งคนสามารถสำเร็จดวงชะตามังกรได้ ไม่ว่าจะอย่างไรฉันเองก็คิดคำนวณไม่ออกอยู่แล้วเช่นกัน”

ผู้อาวุโสเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย : “ยังมีเรื่องที่คุณคิดคำนวณไม่ออกอีกหรือ? ตอนนี้พวกเรามีข้อมูลสถานะตอนเด็กของเขาแล้ว คุณจะลองใช้ชะตาของเขานับดูอีกครั้งดูไหม?”

หลินหว่านเออร์ส่ายหน้า : “เซียนทำนายกั้วของฉันยังคำนวณเบาะแสเขาออกมาไม่ได้เลย การนับชะตาก็ยิ่งแล้ว”

ผู้อาวุโสถอนหายใจ : “ถ้าอย่างนั้นก็ตามที่คุณบอก ไปลองดูที่จินหลิง!”

ว่าแล้ว ผู้อาวุโสก็เอ่ยถามเธอขึ้นอีกครั้ง : “คุณหนู ถ้าไม่อย่างนั้นผมไปที่จินหลิงด้วยกันกับคุณแล้วกัน!”

หลินหว่านเออร์ไม่สนับสนุน เพียงแต่มองเขาแล้วเอ่ยขึ้น : “ฉันว่าเลือดลมคุณดูอ่อนแอ ร่างกายดูไม่จะไม่ค่อยดีนักนะคะ?”

“ใช่ครับ”ผู้อาวุโสฝืนหัวเราะออกมา : “ปีนี้ก็88แล้ว มีโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง หลอดเลือดหัวใจ กล้ามเนื้อหัวใจ เคยทำขดลวดและบายพาส สองสามปีก่อนก็เป็นมะเร็งปอด ตัดปอดซ้ายไปข้างหนึ่ง แล้วก็ยังทำคีโมด้วย ร่างกายไม่ค่อยดีอย่างเห็นได้ชัด ไม่กี่วันก่อนหมอบอกว่าไตของผมเริ่มล้มเหลวแล้ว ผ่านไปช่วงหนึ่งก็จะต้องเริ่มฟอกเลือด แต่สถานการณ์อย่างผมนี้ คงรับกับความทรมานอะไรไม่ไหวแล้ว สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้อีกสองปีผมก็พอใจแล้ว”

หลินหว่านเออร์ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถามเขา : “ปลูกถ่ายไตไม่ได้เหรอคะ?”

ผู้อาวุโสยิ้ม : “คุณดูร่างกายของผมสิ ยังสามารถจะทนรับการผ่าตัดใหญ่ๆแบบนั้นได้ไหม? คาดว่าพอขึ้นเตียงผ่าตัด ไตใหม่ยังไม่ทันได้ใส่เข้าไป คนก็คงจะไม่ไหวแล้ว”

“ก็ใช่” หลินหว่านเออร์พยักหน้าลง พลางเอ่ยขึ้นนิ่งๆ : “ฉันจับชีพจรให้คุณดีกว่า”

ผู้อาวุโสได้ยินแล้วก็ตกตะลึงไป รีบเอ่ยถามอย่างประหลาดใจที่ได้รับการให้ความสำคัญมาอย่างไม่คาดฝัน : “คุณหนู นี่.....เกรงว่าจะไม่ได้หรอกครับ.....กล้าจะให้คุณมาจับชีพจรให้ผมได้เสียที่ไหนกัน....”