บทที่ 5109 การช่วยเหลือชีวิตคน เป็นบุญกุศลอย่างยิ่ง 2

ฉับพลันทันทีคนขับรถแท็กซี่แสดงสีหน้าไม่น่าดู แต่ยังคงตอบโต้อย่างหน้าซีดเผือด :ขภ "คำพูดผู้หญิงอย่างคุณฉันไม่ฟังหรอก มีโอกาสมากมายที่คนคนหนึ่งจะตาย คุณรู้ได้อย่างไรว่าเขาตายเพราะสูบบุหรี่?"

"มะเร็งปอด!" หม่าหลันพูดประชดประชันว่า : "เขาสูบบุหรี่จนเป็นมะเร็งปอด ลามไปหัวใจตับม้ามปอดไตแล้วก็สมอง ว่ากันว่าแม้แต่กระดูกก็เช่นกัน เมื่อไปโรงพยาบาล หมอก็บอกว่าช่วยไม่ได้แล้ว อยู่ได้มากสุดก็สามเดือน ผลปรากฏว่าไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ก็ตายซะแล้ว ผมได้บริจาคร่างของเขาให้กับโรงเรียนแพทย์ฌญ เพื่อให้นักศึกษาแพทย์เหล่านั้นได้ผ่าออกผ่าท้องเพื่อฝึกฝีมือ ถือว่าเป็นการอุทิศเพื่อสังคมอีกด้วย"

พูดจบ หม่าหลันก็กล่าวอย่างปลงอนิจจัง : "ไอ๋หยา คุณไม่รู้หรอก โรงเรียนแพทย์บอกกับฉันว่า ปอดทั้งสองข้างของสามีฉัน สูบบุหรี่จนดำกว่าถ่านหิน ทันทีที่เปิดท้อง ก็ได้กลิ่นทั้งกลิ่นคาวกลิ่นควันบุหรี่คละคลุ้ง ศาสตราจารย์คนนั้นเกือบถูกรมควันตาย ปอดทั้ง 2 ข้างถูกตัด และถูกดึงออกมา เหมือนเนื้อหมูที่เพิ่งถูกรมควันออกมา น้ำมันหยดลงมาติ๋งๆ นั่นคือน้ำมันดิบของเขม่าควัน! คุณว่า เขาไม่ได้ตายเพราะสูบบุหรี่หรอกเหรอ?"

คนขับรถคนนั้นได้ฟังคำพูดนี้ ก็แสดงอาการเหมือนกินแมลงวันมีพิษเข้าไป ทั้งน่ารังเกียจ ทั้งน่ากลัวจริงๆ

หม่าหลันเห็นการแสดงออกที่ไม่น่าดูของเขาและไม่พูดจาอะไร จึงอดไม่ได้ที่จะพูดกระซิบว่า : "คุณว่าไหมเซลล์มะเร็งนั้นมีความแข็งแกร่งมาก ปอดที่สูบบุหรี่จนกลายเป็นเถ้าถ่าน เซลล์มะเร็งก็ยิ่งเติบโตยิ่งลุกลามมากขึ้นญฝ พลังนั้นช่างแข็งแกร่งจริงๆ รู้สึกว่านั้นเป็นเหมือนยอดไม้ที่ผุพัง ที่สามารถทำให้เห็ดหูหนูเจริญเติบโตได้ น่าสนใจจริงๆ"

คนขับรถแท็กซี่กล่าวว่า : "มีอะไรน่าสนใจล่ะ! นี่คุณกำลังพูดเปรียบเทียบบ้าบออะไรอยู่ ช่างน่ารำคาญจริงๆ เลย!"

เย่เฉินนั่งอยู่ข้างหลัง รู้สึกจนใจอย่างมาก คิดในใจว่า : "แม่ยายของฉันคนนี้เป็นคนอาฆาตแค้นจริงๆ เพียงแค่สามีไม่ได้ขับรถมารับเธอ ผลสุดท้ายก็หยิบขึ้นมาพูด ด่าพ่อตาต่อหน้าคนขับแท็กซี่ว่าสูบบุหรี่จนตาย แถมยังถูกนักศึกษาโรงเรียนแพทย์ผ่าแหวกอดแหวกท้อง ปากนี้ไม่มีใครเหมือนเลยจริงๆ"