บทที่ 5221 ความแค้นจะไม่หายไปโดยไร้สาเหตุหรอก 1

ชิวอิงซานหัวเราะเก้อเขิน แล้วพูดทอดถอนใจ : “บอกได้แค่ว่าไอ้หนุ่มนี้มีเสน่ห์ไม่ธรรมดาเลย เพียงแต่ม่านฉงชอบผู้ชายที่มีภรรยาแล้วอย่างเขา เกรงว่าในอนาคตคงยากที่จะสำเร็จเอาน่ะสิครับ……”

หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มเล็กน้อย แล้วนึกอะไรขึ้นได้ จากนั้นถามชิวอิงซาน : “ช่วยลองสืบดูว่าคราวก่อนที่เย่เฉินไปเจอหลิวเจียฮุยที่เกาะฮ่องกาง ใช้สถานะไหน และไปทำอะไรกันแน่ได้ไหมคะ ?”

“ง่ายมากเรื่องนี้” ชิวอิงซานพยักหน้า แล้วบอก : “ผมลองโทรถามเจียฮุยดูก็รู้แล้วครับ”

“ไม่ได้ !” หลินหว่านเอ๋อร์หยุดเขาเอาไว้ แล้วบอกว่า : “ในเมื่อพ่อของหลิวม่านฉงรู้จักเย่เฉิน งั้นเขาต้องรู้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงที่ลูกสาวของตัวเองมาที่เมืองจินหลิงก็เพื่อเย่เฉินอย่างแน่นอน และเขาก็รู้ว่า ลูกสาวเขาเพิ่งจะทานข้าวเที่ยงด้วยกันกับคุณ หากว่าจู่ ๆ คุณโทรถามเขาถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเย่เฉินในเวลานี้ คุณจะต้องกระตุ้นความสงสัยของเขาอย่างแน่นอน หลังจากนี้เขาแลกเปลี่ยนข้อมูลกับหลิวม่านฉงอีกที เราก็จะอธิบายเหตุจูงใจได้ยากเอา”

ชิวอิงซานพูดด้วยใบหน้าเสียใจ : “กระผมช่างโง่ ถึงกับไม่ได้พิจารณาความสัมพันธ์ส่วนได้ส่วนเสียในนี้โดยละเอียด ช่างน่าละอายใจเหลือเกินครับ……”

“ไม่เป็นไรค่ะ” หลินหว่านเอ๋อร์พูดราบเรียบ : “ต้องโทษที่ฉันไม่ได้บอกคุณให้ชัดเจน เงื่อนไขข้อแรกของการตรวจสอบเรื่องนี้คือเปิดเผยไม่ได้ค่ะ”

ว่าแล้ว เธอก็พูดอีก : “การสืบเรื่องนี้ จะต้องใช้วิธีที่ช้า ๆ หรืออ้อมค้อม คุณออกหน้าไปถามเขาตรง ๆ ไม่ได้ และคุณออกหน้าถามคนข้างกายเขาหรือว่าคนที่มีการคบหากับเขาไม่ได้ด้วยเหมือนกันค่ะ ทางที่ดีหาคนกลางที่ควบคุมได้ไปสอบถามอีกทีจะดีกว่าค่ะ”

ชิวอิงซานลองคิดดู แล้วบอก : “อันนี้จัดการได้ง่ายครับ ลูกน้องคนหนึ่งของผมเป็นญาติกับพ่อบ้านของเจียฮุยมาก่อนครับ ต่อมาผิวเผินเขาออกจากที่นี่ แล้วกลับไปเติบโตที่เกาะฮ่องกาง แต่อันที่จริงผมช่วยเหลือให้เขาทำงานให้ผมที่เกาะฮ่องกางอย่างลับ ๆ อยู่ครับ ผมจะให้เขาลองไปถามดูครับ พวกเราสองคนเป็นญาติกัน น่าจะคุยกันง่ายครับ”

“ดีเลยค่ะ” หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า จากนั้นบอกอีก : “จริงสิ คุณไปบอกกับเฒ่าแก่ซุนอีกที ฉันอยากได้บันทึกการเข้าออกประเทศในสองปีมานี้ทั้งหมดในสถานะตอนนี้ของเย่เฉิน ให้เขาช่วยฉันสืบดูให้หน่อย แล้วจัดเก็บเป็นลิสต์ให้เป็นระเบียบแล้วส่งมาให้ฉันทีค่ะ”

“ได้ครับคุณหนู !”