บทที่ 524

บทที่ 524

และอีกอย่าง แม้ว่าพวกนั้นจะชอบเขา แต่ไม่แน่ว่าคนในตระกูลจะชอบด้วย

อู๋ตงไห่ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง แล้วพูดขึ้น ： “ที่บ้านบอกว่า อาการน้องชายแกไม่ค่อยดี”

“เป็นอะไรเหรอ？” อู๋ซินถามขึ้นอย่างกังวล： “อาการเลวร้ายกว่าเดิมเหรอ？”

“ไม่ขนาดนั้น” อู่ตงไห่พูดขึ้น： “ก็เหมือนเมื่อก่อนแหละ ต้องกินเว้นชั่วโมง แต่ว่าอารมณ์ของน้องชายแกค่อนข้างบ้าคลั่ง เมื่อก่อนตอนที่อาการกำเริบ ถ้าไม่ให้กินก็จะฆ่าตัวตาย พอตอนนี้ให้กิน กินหมด แล้วก็จะเริ่มมีสติ หลังจากนั้น ก็อยากจะฆ่าตัวเองอีก เลยรู้สึกว่าแบบนี้มันทรมานมากเลย”

พูดจบ เขาก็ถอนหายใจอีกครั้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าอู๋ฉีไปทำอะไรให้ใครไว้ ถึงได้กลายเป็นแบบนี้ได้

อู๋ซินกัดฟันกรอด ： “ถ้าหากผมจับตัวคนที่ทำร้ายน้องชายได้ จะฆ่ามันให้ไม่มีชิ้นดีเลย！”

ที่จริงนั้น

ถึงอู๋ซินจะพูดออกไปแบบนั้น แต่สิ่งที่เขาต้องการที่สุดในใจนั้น ไม่ใช่การล้างแค้น และก็ไม่ใช่การรักษาน้องให้หาย แต่คือการคว้าตัวซ่งหวั่นถิง

สำหรับเรื่องน้องชายเขา ที่จริงเขาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด

เขากลับรู้สึกว่า สิ่งที่น้องชายเป็นอยู่ตอนนี้ มันดีมากสำหรับเขา

เพราะว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ตัวเขาเองก็จะลดคู่แข่งลงไปคนหนึ่ง

อาการของอู๋ฉีที่เป็นอยู่ตอนนี้ ถ้ารักษาไม่หาย ทั้งชีวิตนี้คงไม่สามารถสืบทอดกิจการอะไรได้ สิ่งเดียวในชีวิตที่เขาจะได้ก็คือถูกเก็บซ่อนไว้ในบ้าน เพื่อให้มีชีวิตต่อไปได้

ถ้าเป็นอย่างนี้ เขาก็จะเป็นคนเดียวที่สามารถสืบทอดทุกอย่างในตระกูลอู๋

：