บทที่ 5244 เห็นเธอแล้วหงุดหงิด2

แต่ว่า โทรศัพท์ของเฉียนหงเย่นก็กลับติดต่อไม่ได้ หม่าหลันกดโทรไปหลายครั้งก็โทรไม่ติด ก็จึงคิดได้ว่าเฉียนหงเย่นคงน่าจะกำลังทำการไลฟ์สดอยู่

เมื่อคิดได้ดังนี้ เธอก็เปิดเว็บการไลฟ์สดขึ้นมา แล้วค้นหาบัญชีของเฉียนหงเย่น แม้เธอจะถูกผู้ดูแลการไลฟ์ของเฉียนหงเย่นบล็อกไปแล้ว ดูการไลฟ์ของเฉียนหงเย่นไม่ได้ แต่ในตอนที่ค้นหาบัญชีของเฉียนหงเย่นเจอนั้น ก็สามารถมองเห็นว่าบัญชีของเฉียนหงเย่นนั้นกำลังอยู่ในสถานะของการใช้งานไลฟ์สดอยู่

เมื่อนึกไปถึงการไลฟ์ของตัวเองที่ไม่มีแม้แต่ผีสักตัว แต่การไลฟ์ของเฉียนหงเย่นกลับมีคนนับหมื่นที่คอยเฝ้าดูและติดตาม และก็กดซื้อของขวัญให้เงินเฉียนหงเย่นอย่างไม่ขาดสาย ในใจของเธอก็หงุดหงิดอย่างมากจนอยากจะฆ่าตัวตาย

ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด หม่าหลันก็ยิ่งอยู่บ้านไม่สุข ก็จึงเดินลงไปชั้นล่างกับไม้ค้ำเพียงลำพัง เดินออกไปวนเวียนแถวบริเวณวิลล่าของเฉียนหงเย่น สายตาเอาแต่มองไปยังชั้นบนของวิลล่า ราวกับกำลังหาโอกาสที่จะได้ลงมือ

ระบบการรักษาความปลอดภัยภายในของวิลล่านั้นดีมาก ดังนั้นระเบียงบ้านทุกห้องบนชั้นสองและสามก็จึงไม่ได้ทำการปิดกั้นใดๆเอาไว้ และไม่มีการป้องกันใดๆ หม่าหลันยิ่งดูก็ยิ่งมีอาการคันยุบยิบ มองดูขาที่กะเผลกของตัวเอง อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ“นี่มันช่างซวยจริงๆ หากขาของฉันไม่เดี้ยง ยังพอจะปืนผ่านทางระเบียงได้ เอามือถืออัดคลิปสภาพการอยู่ที่บ้านของเฉียนหงเย่นหลังจากที่จบการไลฟ์สดไปแล้ว……แค่ตอนนี้ขากลับมาเดี้ยงแบบนี้ ทำยังไงก็ปืนขึ้นไปไม่ได้……”

ในขณะที่กำลังจ้องมองตึกแล้วทอดถอนใจนั้น ที่ด้านหลังของหม่าหลันก็มีเสียงตะโกนก้องขึ้นด้วยความโกรธ“หม่าหลัน！นังตัวดีมาทำอะไรลับๆล่อๆอยู่ที่นี่！”

เสียงที่หยาบโลนนี้ทำเอาหม่าหลันร่างกายสั่นสะท้าน จู่ๆก็รู้สึกราวกับเจ็บแปลบไปทั้งเนื้อทั้งตัว

ที่รู้สึกกลัวแบบนี้ เพราะเสียงนี้สำหรับหม่าหลันแล้ว เป็นเหมือนกับฝันร้ายที่มีมานาน

ก่อนหน้านั้นเพราะเธอขโมยเงินของเย่เฉิน ก็จึงถูกจับเข้าห้องขัง และในทุกๆวันก็จะถูกเจ้าของเสียงนี้คอยตามหลอกหลอนจนทำเธอต้องหวาดระแวงในชีวิต

และเจ้าของเสียงนี้ ก็คือจางกุ้ยเฟินคนที่อยู่ห้องขังเดียวกันกับนายหญิงใหญ่เซียว และตอนนี้ก็อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน