บทที่ 5247 ร่วมมือกัน2

เซียวฉางเฉียนในตอนนี้ก็อ้าปากให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ถึงขั้นพยายามชูคอขึ้นมาแล้วอ้าปากจะไปกินอาหารที่เธอถืออยู่ในมือ

เฉียนหงเย่นรีบป้อนคำหนึ่งไปที่ปากของเขา แล้วพูดต่อ“อาหารเสริมซีรีแล็คนี้มีทั้งหมดห้ารสชาติ แค่เติมน้ำร้อนแล้วคนให้เข้ากันก็สามารถรับประทานได้เลย ในนี้มีสารอาหารต่างๆที่ร่างกายต้องการ ผู้ใหญ่กินได้สามซองต่อวัน ปริมาณของสารอาหารนั้นเพียงพอสำหรับหนึ่งวัน และวัตถุดิบของพวกเขานั้นก็เป็นออร์แกนิกด้วย ยังเพิ่มวิตามินอีกมากที่ร่างกายต้องการ รวมไปถึงกรดอะมิโนและDHA หนึ่งกล่องมี12ซอง ตามห้างร้านทั่วไปขายกันที่ราคา108หยวน ตอนนี้ที่ห้องไลฟ์สดของเย่นจื่อ เย่นจื่อมีราคาพิเศษสำหรับทุกคน เอาไปเลยสองกล่อง99หยวน ได้ทั้งหมด24ซอง และมีแบบพกพาแถมเพิ่มให้อีก6ซอง เท่ากับ99หยวนเอาไปเลย30ซอง ซึ่งคุ้มค่ามากจริงๆ！”

พูดจบ เฉียนหงเย่นก็พูดต่อ“เพราะราคานี้ถูกมากๆ ทางผู้ผลิตก็จึงไม่ได้ให้สินค้ามามากมาย ที่สต๊อกของเย่นจื่อมีแค่สองหมื่นชิ้น ขายหมดแล้วคือหมดเลย ดังนั้นทุกคนจงอย่ารอช้า มา ตอนนี้ทุกคนเรามาFของกันเลย！”

จางกุ้ยเฟินมองดูเฉียนหงเย่นในคลิปวิดีโอที่ใส่เสื้อผ้าซอมซ่อ กับบ้านและเฟอร์นิเจอร์ที่ทรุดโทรม พูดอย่างประหลาดใจ“นี่……นี่มันจะปลอมมากไปหรือเปล่า！บ้านช่องของพวกเขาก่อนหน้านั้นหรูหราจะตาย ทำไมถึงมีสภาพนี้ไปได้？”

“จงใจไง！”หม่าหลันพูดอย่างไม่ต้องคิด“นังตัวดีนี่ ตอนนี้พูดกับทุกคนว่าตัวเองต้องอาศัยการไลฟ์สดนี้เพื่อมาดูแลสามีที่นอนป่วยเป็นอัมพาต กับลูกชายอีกคนที่ป่วยเป็นอัมพาตเหมือนกัน และยังมีแม่สามีที่อายุ80ปีอีกคนหนึ่ง พูดซะจนตัวเองมีสภาพที่น่าเวทนาอย่างมาก และคนที่มาดูไลฟ์ต่างก็พากันหลงเชื่อ ช่วยอุดหนุนและซื้อของที่เธอขาย เพื่อให้ก้าวผ่านความลำบากนี้ แต่พวกซื่อบื้อเหล่านี้รู้ซะที่ไหนกันว่าคนอื่นเขา มีรายได้กว่าหลายหมื่นต่อวัน！”

จางกุ้ยเฟินกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ กัดฟันกร่อนและพูดว่า“หน้าไม่อายจริงๆ！มีมือมีเท้า ไม่มีเงินก็ทำเหมือนพวกเราได้ อาศัยแรงงานแลกเงิน！แต่เธอกลับมาไลฟ์ขายของแล้วหลอกลวงคนอื่น คนแบบนี้สมควรจะลากไปยิงทิ้งจริงๆ ！”

“ใช่ใช่ใช่！”หม่าหลันราวกับเจอเพื่อนที่รู้ใจ รีบพูดเสริม“ยิงทิ้งยังเบาไปสำหรับเธอ ฉันว่าสมควรจะประหารโดยสุนัข！”

จางกุ้ยเฟินถามด้วยความสงสัย“อะไรคือประหารโดยสุนัข？”

หม่าหลันกล่าว“ก็คือปล่อยให้สุนัขมากัดเธอให้ตาย！จากนั้นก็ให้สุนัขกินเนื้อของเธอ แล้วให้กลายเป็นอุจจาระซะ！”