บทที่ 5255 เปลี่ยนบท3

เฉียนหงเย่นลุกขึ้นยืนอย่างพอใจ มองจากบนลงล่างแล้วเอ่ยขึ้น : “พวกคุณเอาใจใส่กันหน่อยนะ รอให้การแสดงรอบใหม่นี้จบ หลังจากที่ยอดขายสูงขึ้น ฉันก็จะไปซื้อคฤหาสน์ที่ใหญ่กว่านี้ที่ชานเมือง แล้วรับพวกคุณไปอยู่ด้วย ถึงตอนนั้นอาการบาดเจ็บของพวกคุณคาดว่าน่าจะดีขึ้นแล้ว ตอนกลางคืนสามารถไลฟ์ถ่ายทอดสดกันได้ ส่วนกลางวันก็พักผ่อน อีกทั้งไม่มีคนนอกมารบกวนด้วย ไม่ต้องมาอยู่กับผู้หญิงปากร้ายหยาบคายอย่างจางกุ้ยเฟินพวกสามคนนั่นทำเอาเอือมระอาไปหมด”

เซียวฉางเฉียน เซียวไห่หลง และนายหญิงใหญ่เซียวได้ยินแล้ว ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เซียวฉางเฉียนโพล่งขึ้นโดยจิตใต้สำนึก : “ซื้อบ้านใหม่?! ดีจริงๆ!”

เซียวไห่หลงเองก็ตื่นเต้นดีใจขึ้นมาเช่นกัน : “แม่ ถึงตอนนั้นต้องซื้อคฤหาสน์หลังที่มีลานกว้างๆด้วยนะ!”

นายหญิงใหญ่เซียวอดที่จะพูดขึ้นด้วยความตื่นเต้นไม่ได้ : “ฉันอยากจะหลุดพ้นจากจางกุ้ยเฟินกองขี้เหม็นๆสามกองนั่นแล้ว!”

ทุกวันพวกเขาหมกอยู่แต่ในห้องนี้ก็เบื่อเซ็งกันตั้งนานแล้ว อีกทั้งหลังจากที่พวกจางกุ้ยเฟินเข้ามา คฤหาสน์หลังนี้ของคนตระกูลเซียวก็สูญเสียสิทธิในการพูดไป ล้วนแต่ถูกพวกเขาทั้งสามคนกลั่นแกล้งเบียดเบียน จึงทำได้แค่เพียงกล้ำกลืนฝืนทนอยู่ในห้อง ถ้าหากสามารถย้ายไปอยู่คฤหาสน์หลังใหม่ที่เป็นของครอบครัวตัวเองได้ ถึงตอนนั้นชีวิตจะต้องมีแต่ความสบายใจอย่างแน่นอน

เฉียนหงเย่นมองดูท่าทางที่ดูตื่นเต้นของทั้งสามคน ในใจก็ยิ่งหัวเราะเยาะมากยิ่งขึ้น

เธอรู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่บ้านนี้ถึงแม้ว่าจะมีสิทธิในการพูด แต่ตัวเองก็ไม่สามารถออกห่างไปจากความช่วยเหลือของทั้งสามคนนี้ได้เช่นกัน

ดังนั้นปกติจะตีจะด่าว่าพวกเขา ดูถูกพวกเขา ก็ไม่สำคัญ ที่สำคัญก็คือจะต้องให้พวกเขาได้ผลประโยชน์บ้าง

เจ้านายใจดำหลายๆคนเดิมทีก็จะมีโอกาสที่ทำให้เติบโตแข็งแกร่ง และรุ่งเรืองขึ้นมา แต่ก็เป็นเพราะไม่รู้จักที่จะทำให้ลูกน้องได้รับผลประโยชน์ สุดท้ายก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่คนใกล้ชิดตีตัวออกห่าง เป็นจุดจบที่ไม่เหลืออะไรเลย