บทที่ 530

บทที่ 530

อู๋ตงไห่พูดเสียงเรียบ： “ไม่ใช่ให้พวกคุณไปทำร้ายตระกูลซ่ง เพียงแค่ลูกชายผมไปชอบซ่งหวั่นถิง เลยอยากจะเกี่ยวดองกัน แต่ว่าดูเหมือนซ่งหวั่นถิงจะมีคนในใจแล้ว ดังนั้น เลยอยากให้ทุกคนช่วยหาคนที่ซ่งหวั่นถิงชอบคนนั้น หาเขาเจอจะตกรางวัลอย่างงามเลย！”

หวั่งเจิ้งกางหันมามองหน้ากัน

ถ้าหากบอกว่าซ่งหวั่นถิงมีคนที่ชอบแล้ว คนคนนั้น นอกจากอาจารย์เย่แล้ว จะเป็นใครไปได้.....

แต่ว่า พวกเขาไม่มีทางพูดชื่อของเย่เฉินออกแน่นอน

หลิวกว่างจึงถามขึ้นด้วยความสนใจ： “ประธานอู๋ ถ้าผมหาคนนี้เจอ หลังจากนั้นให้จัดการเลยไหม？”

อู๋ตงไห่โบกมือไปมา แล้วพูดขึ้น ： “เรื่องนี้ พวกคุณทุกคนแค่ช่วยตามหาก็พอ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เพียงแค่หาตัวคนคนนี้ให้เจอ ส่วนรายละเอียดว่าจะจัดการยังไงนั้น เราตระกูลอู๋จะจัดการเอง”

คนที่นั่งบนโต๊ะอาหารต่างพากันสงสัย

ตระกูลอู๋เชิญมาในครั้งนี้ เรื่องทั้งสองเรื่องที่อยากให้ช่วยล้วนแต่เป็นเรื่องตามหาคน แถมยังมีรางวัลให้อย่างงาม ถ้าหากว่าสามารถหาเบาะแสได้ คงจะได้รางวัลหนักแน่เลย

และในจังหวะนี้อู๋ตงไห่ก็พูดขึ้น ： “พอแล้ว เรื่องที่ขอให้ทุกคนช่วยก็มีเท่านี้ พวกเราลงมือรับประทานกันเถอะ ผมขอดื่มคารวะหนึ่งแก้ว”

ทุกคนต่างยกแก้วเหล้าขึ้นมา แล้วก็ดื่มพร้อมกับอู๋ตงไห่

หลิวกว่างอยากจะพูดเอาใจอู๋ตงไห่ เลยถามขึ้น： “ประธานอู๋ ไม่ทราบว่าอาการตอนนี้ของคุณชายรองเป็นยังไงบ้าง？”

พอได้ยินเขาถามแบบนั้น ตอนแรกอู๋ตงไห่ก็เกือบจะหลุดขมวดคิ้ว

นี่ก็จริงๆ เลย ถามอะไรไม่ถามมาถามเรื่องนี้！