บทที่ 5445 ตื่นจากความฝัน 1

เดิมทีหลงซือฉีก็ยังไม่ทันรู้สึกตัวจากความจริงที่จู่ ๆ ก็บรรลุถึงแดนสว่างชั้นสูงสุด สมองยังอยู่ในอาจารย์งุนงง ดังนั้นก็ยิ่งคิดไม่เข้าใจว่า คำพูดในช่วงหลังของเย่เฉินนั้นหมายความว่าอย่างไร

ยังไม่รอให้เธอได้สติกลับคืนมา หงฉางชิงที่อยู่ด้านข้างพลันมองไปที่หลงซือฉี อุทานอย่างตกใจ: “ซือฉี ทำ......ทำไมเธอกลับมาเป็นนักบู๊ห้าดาวอีกแล้วล่ะ?!”

เสียงอุทาน เป็นเหมือนกับน้ำเย็น ๆ ที่ได้สาดจนหลงซือฉีตื่นขึ้น

ตอนนี้เธอถึงรู้สึกได้ว่า ผลการฝึกฝนของตนเอง ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในช่วงเวลาอันสั้นที่สุด จากแดนสว่างชั้นสูงสุด ได้กลับถึงนักบู๊ห้าดาวอีกครั้ง......

ภายในใจของเธอนั้นตกตะลึงอย่างสุดขีด คิดไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าแท้จริงแล้วเย่เฉินทำได้ยังไงกันแน่ ถึงกับสามารถเปลี่ยนผลการฝึกฝนของตนเองไปมาได้ตามอำเภอใจภายในพริบตาแบบนี้!

และในวินาทีนี้เอง เธอถึงรู้สึกได้ว่า ความสามารถของเย่เฉิน ได้แข็งแกร่งจนถึงขั้นอยู่เหนือจินตนาการของตนเองแล้ว!

และต่อจากนั้น ภายในใจของเธอก็เปลี่ยนเป็นผิดหวังถึงขีดสุด

ที่ผิดหวังก็เพราะว่า เมื่อสักครู่นั้นตนเองได้กลายเป็นยอดฝีมือแดนสว่างชั้นสูงสุดแล้วจริง ๆ!

นั่นเป็นความฝันในชาตินี้ของเธอเชียวนะ! มันสามารถเป็นจริงได้อย่างง่ายดายในชั่ววินาทีที่ยังไม่ทันตั้งตัว!

น่าเสียดาย ความฝันนี้เป็นเหมือนดั่งฝนดาวตกลูกหนึ่งเท่านั้น แม้จะแวววาวพร่างพราย แต่กลับหายวับไปอย่างรวดเร็ว

วินาทีนี้ หลงซือฉีเหมือนดั่งพึ่งตื่นจากความฝัน ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง

มองไปที่เย่เฉินอีกครั้ง ในสายตาของเธอไม่มีความโอ้อวดและเย่อหยิ่งเหลืออยู่อีกแล้ว ที่มีนั้น เป็นเพียงความอ้างว้างและความอัปยศที่พูดไม่ออก บอกไม่ถูกเท่านั้น