บทที่ 5449 เดินไปดูไป 3

หงฉางชิงมองดูหลงซือฉี กล่าวอย่างเคร่งขรึม: “ซือฉี เธอใช้คุณธรรมมัดตัวฉันไม่ได้ผลหรอก ต่อให้ฉันได้เนื้อหาส่วนที่เหลือของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》มาจริง ๆ หากไม่ได้รับการอนุมัติจากอาจารย์เย่แล้วแพร่งพรายเนื้อหาพวกนี้ออกไป เธอคิดว่าอาจารย์เย่จะปล่อยฉันไปเหรอ? อีกอย่าง ต่อให้พวกเธอได้รับเนื้อหาส่วนที่เหลือของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ไปแล้วยังไงล่ะ? เธอคิดว่าอาจารย์เย่จะปล่อยพวกเธอไปไหม?”

พูดจบ หงฉางชิงก็เอ่ยถามขึ้นมา: “เธอให้ฉันแอบส่งเนื้อหาส่วนที่เหลือของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》กลับเต๋าไท่เจิน ก็ไม่เท่ากับเป็นการขโมยหรอกเหรอ?”

จนกระทั่งตอนนี้หลงซือฉีถึงพลันเข้าใจขึ้นมา กล่าวด้วยความละอายใจ: “อาจารย์คะ......ฉัน......ฉันเองก็อยากให้เต๋าไท่เจินมีโอกาสเจริญรุ่งเรืองเหมือนกันนี่นา......”

หงฉางชิงพยักหน้าเข้าอกเข้าใจ กล่าวอย่างจริงจัง: “ซือฉี เธอเฉลียวฉลาด เต๋าไท่เจินมีเธอเป็นผู้นำหลังจากนี้ ต้องมีโอกาสเจริญรุ่งเรืองแน่ นับจากนี้ไปเต๋าไท่เจินต้องอาศัยเธอแล้วนะ!”

หลงซือฉีตกอยู่ในความเงียบทันที ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ เธอก็เงยหน้าขึ้นมา เอ่ยถามหงฉางชิง: “อาจารย์ ศิษย์อยู่ที่จินหลิงด้วยคนได้ไหมคะ?”

หงฉางชิงถามด้วยความตะลึงงันอย่างสุดขีด: “เธอก็จะอยู่ที่จินหลิง? แล้วเต๋าไท่เจินจะทำยังไง......อาจารย์ฝึกฝนเธอเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักแค่คนเดียวนะ!”

หลงซือฉีกล่าวโดยเร็ว: “อาจารย์คะ ศิษย์หมายความว่า ไม่ใช่แค่ศิษย์คนเดียวที่จะอยู่ที่จินหลิง แต่เป็นทั้งสำนักเต๋าไท่เจิน ล้วนย้ายมาอยู่ที่จินหลิง!”

กล่าวไป เธอก็รีบพูดขึ้นมาต่อ: “อาจารย์ เมื่อกี้ท่านบอกว่า เพื่อให้ท่านทำงานให้กับเขา คุณเย่ถึงขั้นมอบโอสถมูลค่ามหาศาลเม็ดหนึ่งให้อาจารย์ แบบนี้ดูแล้ว ตอนนี้คุณเย่คงจำเป็นต้องใช้คน ถึงฝีมือของฉันกับศิษย์พี่ศิษย์น้องคนอื่น ๆ จะไม่แข็งแกร่งเท่าอาจารย์ แต่อย่างน้อยก็มีพื้นฐานที่แน่นอน หาคุณเย่สามารถมอบเนื้อหาส่วนที่เหลือของ《จิตกลียุคเต๋าไท่เจิน》ให้พวกเราได้ เช่นนั้นทั้งเต๋าไท่เจินก็สามารถเข้าอยู่ใต้บังคับบัญชาของเขาได้!”