บทที่ 5464 เก็บตัว（1）

เย่เฉินรู้อยู่แล้วว่าเบาะแสของระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์นั้นยากที่จะเก็บซ่อนได้ ดังนั้นก็จึงจงใจให้ว่านพั่วจวินใช้ลูกไม้บางอย่างทำให้หายนะนี้มีผู้อื่นมารับมันแทน เอาเบาะแสของระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์โยนไปให้กับแบล็ควอเตอร์

มาตอนนี้ ผู้บริหารระดับสูงของแบล็ควอเตอร์ในตะวันออกกลางก็หายตัวกันไปทีละคนๆ ซึ่งก็เป็นไปได้ว่าองค์กรพั่วชิงนั้นได้แกะรอยไปตามเบาะแสของระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์ที่ทิ้งเอาไว้แล้วเพ่งเล็งไปยังพวกเขา

ว่านพั่วจวินในตอนนี้พูดกับเย่เฉินด้วยสีหน้าท่าทีที่เคารพ“คุณเย่ ข้อมูลที่ผมได้รับในตอนนี้คือ แม้ผู้บริหารระดับสูงของแบล็ควอเตอร์จะหายตัวไปกันทีละคน แต่ฐานของพวกเขาก็ไม่มีเค้าที่ส่อให้เห็นว่าถูกแทรกซึม คนเหล่านี้ล้วนถูกพุ่งเป้ากันที่ด้านนอก จากนั้นก็ถึงได้หายตัวไป ดูท่าองค์กรพั่วชิงนั้นคงได้เรียนรู้จากประสบการณ์ ไม่กล้าผลีผลามแอบเข้าไปในฐานทัพสมัยใหม่”

เย่เฉินพยักหน้า และพูดด้วยรอยยิ้ม“ให้พวกเขาลูบหน้าปะจมูก มันเป็นสิ่งที่ดี ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์นี้ สามารถจะต้านพวกเขาได้ครั้งหนึ่ง ก็ไม่แน่ว่าจะมีครั้งที่สองตามมา แต่ขอแค่พวกเขามีความกลัว นั้นก็ถือเป็นเรื่องที่ดีสำหรับพวกเรา ในอนาคตหากทุกคนจะต้องประจันหน้ากันจริงๆ พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะบุ่มบ่ามโจมตีฐานที่มั่นของพวกนายในซีเรียอย่างแน่นอน”

ว่านพั่วจวินยกสองมือขึ้นแล้วกล่าว“คุณเย่ ในช่วงนี้ผมจะให้คนเอาระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์นี้โยกย้ายไปที่ซีเรีย ถึงตอนนั้นหากพวกเขาตามมาจริงๆก็จะเป็นเรื่องที่ดี มาเท่าไรก็จัดการเท่านั้น ！”

เย่เฉินยิ้มและพูดว่า“คิดว่าพวกเขาโง่กันหรือไง？ท่านเอิร์ลคนก่อนที่เสียชีวิตในไซปรัส ก็เพราะไม่มีการคาดการณ์ล่วงหน้าเกี่ยวกับภัยอันตราย นายดูวิธีการจัดการกับแบล็ควอเตอร์ของพวกเขาในตอนนี้ก็ดูออก ว่าตอนนี้พวกเขานั้นไม่กล้าที่จะเข้าใกล้ป้อมแล้ว หากในอนาคตเขาเกิดพุ่งเป้ามาที่สำนักว่านหลงจริงๆ พวกเขาก็ไม่คิดที่จะโจมตีฐานที่มั่นของนายอย่างแน่นอน ตรงกันข้ามพวกเขาอาจจะเฝ้ารอให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของสำนักว่านหลงออกจากฐานทัพ จากนั้นก็ค่อยหาโอกาสลงมือจัดการ ปรกติเวลานายออกไปไหนมาไหนก็ไม่พกระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์หรอกใช่ไหม？”