บทที่ 5555 ฆ่าทิ้งทั้งหมด（2）

“ได้ครับอาจารย์ลุง！”นักพรตอิสระชิงซูรับคำในทันที จากนั้นก็ถามท่านเอิร์ลฉางเซิ่ง“อาจารย์ลุงครับ ที่รออยู่ด้านนอก ล้วนเป็นศิษย์ผู้น้องของผม หากท่านสามารถนำศิษย์สู่อายุวัฒนะได้ ไม่ทราบว่าพอจะช่วยพวกเขาได้ด้วยหรือไม่？พวกเขาล้วนเป็นลูกศิษย์ที่ภักดีของวัดฉางหยุน อุทิศตนเพื่อวัดฉางหยุนมานานหลายปี หากทุกคนมีโอกาสเข้าสู่หนทางแห่งอายุวัฒนะ อย่างนั้นแล้วฐานรากของวัดฉางหยุนจะต้องคงอยู่ตลอดไปอย่างแน่นอน！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งหัวเราะ พยักหน้าและพูดว่า“ล้วนเป็นลูกศิษย์ของวัดฉางหยุน วันนี้ข้าได้บรรลุเต๋าคนเดียว ก็ย่อมต้องให้ทั้งวัดฉางหยุนนั้นได้ดิบได้ดีตามไปด้วย！”

พูดจบ เขาก็เปลี่ยนเรื่อง และพูดขึ้นว่า“เพียงแค่ว่า เรื่องนี้ยังให้คนรู้มากเกินไปไม่ได้ เพราะเรื่องการเปลี่ยนแปลงโชคชะตาชีวิตของคนนั้น เมื่อคนภายนอกรู้ไปทั่วแล้ว ก็ย่อมจะก่อให้เกิดความโกลาหล และจะสร้างปัญหาให้วัดฉางหยุนอย่างไม่จำเป็น ดังนั้นหลังจากที่ข้าไปแล้ว เจ้าก็ค่อยตามพวกเขามาที่นี่ บอกเล่าทุกอย่างกับพวกเขาให้ชัดเจนในสิ่งที่ข้าพูด ขณะเดียวกันก็เน้นย้ำกับพวกเขาด้วย ว่าห้ามแพร่งพรายออกไปแม้แต่นิดเดียว ！”

“วางใจได้ครับอาจารย์ลุง！”นักพรตอิสระชิงซูพูดยืนยัน“ศิษย์จะสั่งกำชับพวกเขา ว่าจะต้องเก็บเป็นความลับ！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งพยักหน้าและพูดว่า“ดีมาก งั้นข้าจะรอข่าวดีจากเจ้า ！”

นักพรตอิสระชิงซูรีบเอ่ยถาม“อาจารย์ลุง ไม่ทราบว่าตอนนี้ท่านพักอยู่ที่ไหนครับ？หากท่านไม่รังเกียจ ผมจะให้คนจัดเตรียมห้องให้ท่านสักห้อง ！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งส่ายหน้า“ ที่นี่ไม่ค่อยสะดวกเท่าไร ”

พูดจบ เขามองดูเวลา แล้วพูดว่า“เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ข้ายังมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ เจ้าก็รีบดำเนินการซะ ข้าจะให้เบอร์ติดต่อไว้กับเจ้า มีอะไรก็ติดต่อมาได้ทุกเมื่อ ”

“ครับ！”นักพรตอิสระชิงซูกล่าวด้วยความเคารพ“ถ้าเช่นนั้นศิษย์ไม่รั้งตัวอาจารย์ลุงแล้ว ！”

ในตอนที่ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกับนักพรตอิสระชิงซูเดินออกมาจากห้องลับนั้น ผู้อาวุโสคนอื่นๆของวัดฉางหยุน ต่างก็พากันชะเง้อคอมองอยู่นานแล้ว

ไม่ใช่แค่นักพรตอิสระชิงซูเท่านั้นที่วาดหวังอายุวัฒนะ พวกเขาเองก็เช่นกัน

หากไม่ใช่เพราะต้องการปราณทิพย์ ต้องการอายุวัฒนะ พวกเขาจะเฝ้ารอกันอย่างจดจ่อตรงนี้ได้ยังไง

และตรงหน้า ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเขา

เมื่อเห็นท่านเอิร์ลฉางเซิ่งเดินออกมา ทุกคนต่างก็เดินปรี่เข้ามาหา คุกเข่าโค้งคำนับเขาด้วยความเคารพ

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งรู้ว่าคนเหล่านี้กำลังคิดอะไร และเมื่อเห็นทุกคนต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้น ก็พูดอย่างเรียบเฉยว่า“ศิษย์ร่วมสำนักทั้งหลาย ในส่วนของหนทางแห่งอายุวัฒนะนั้น ข้าได้บอกกับนักพรตอิสระชิงซูไปแล้ว อีกเดี๋ยวให้นักพรตอิสระชิงซูมาพูดอธิบายให้ทุกคนได้ฟัง ข้ายังมีธุระที่ต้องไปทำ คงต้องขอตัวก่อน ”

เมื่อทุกคนได้ยินว่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งกำลังจะจากไป ภายในใจต่างก็รู้สึกผิดหวังอย่างมาก หนึ่งในนั้นพูดขึ้นด้วยความเคารพว่า“อาจารย์ลุงฉางชิง ท่านจากวัดฉางหยุนไปนานหลายปี ครั้งนี้เพิ่งจะกลับมาได้ก็จะจากไปอีกแล้ว เร่งรีบเกินไปหรือเปล่าครับ……”