บทที่ 5581 ถ้าเหมาะสม ฉันซื้อ (2)

ดังนั้น ตอนที่เขาได้เห็นค่ายกลที่เย่เฉินทิ้งไว้ในนี้ จึงไม่เข้าใจเลย ค่ายกลนี้มีประโยชน์อะไรกันแน่

อันที่จริง ค่ายกลนี้ ก็คือค่ายกลการป้องกันพาสซีฟอย่างหนึ่งที่บันทึกไว้ในตำราเก้าเสวียนเทียน เมื่อผู้ที่สวมเครื่องมือทางธรรมถูกโจมตี ค่ายกลก็จะเริ่มทำงานทันที ใช้ประโยชน์จากพลังที่แฝงไว้ในตัว มาป้องกันการจู่โจมให้เจ้าของ

ความเข้มข้นของพลังงานกับอิทธิพลของค่ายกล หลักการก็เหมือนเป็นข้อคณิตศาสตร์ที่ง่ายดาย หากว่าการโจมตีที่ได้รับน้อยกว่าความแข็งแกร่งของตัวค่ายกล งั้นเจ้าของก็จะไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด

แต่หากว่าการโจมตีที่ได้รับมากกว่าความแข็งแกร่งของตัวค่ายกล งั้นค่ายกลก็จะป้องกันการโจมตีนี้ให้เจ้าของอย่างสุดกำลังของตัวมันเอง สำหรับส่วนที่ไม่สามารถป้องกันได้นั้น เจ้าของก็จะเป็นคนแบกรับเอาไว้เอง

แต่ว่าท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไม่เคยเห็นค่ายกลพวกนี้ เขาเลยไม่เข้าใจ ว่าแหวนหยกปานจื่อวงนี้มีประโยชน์อะไรกันแน่

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะแอบด่าผู้มีพระคุณอยู่ในใจ : “ไอ้เจ้าเล่ห์นั่น ไม่เคยบอกของที่มีขั้นตอนลึกซึ้งให้เราเลย ถึงขนาดที่ตอนนี้กูได้เห็นเครื่องมือทางธรรมชิ้นหนึ่งแล้ว ยังไม่รู้เลยว่าของชิ้นนี้มีประโยชน์อะไรกันแน่ ต่อให้ได้มาแล้ว ก็ไม่รู้สถานการณ์รอบตัวเลย หากอยากรู้จริง ๆ ว่ามีความสามารถอะไรกันแน่ เกรงว่าต้องกลับไปขอคำแนะนำจากไอ้เจ้าเล่ห์นั่น……แต่หากว่าเป็นของดีจริง แล้วไอ้เจ้าเล่ห์นั่นเอาไป ไม่ให้ฉันแล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้ ?”

เมื่อคิดได้ถึงตรงนี้ ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็คับแค้นจนกัดฟันกรอด ๆ

ไม่รอให้เขาทำความเข้าใจความเร้นลับในแหวนปานจื่อวงนี้ให้เรียบร้อย จ้าวเหล่าซื่อเข้าไปหา แล้วเอ่ยปาก : “คุณท่าน คุณดูพอแล้วสินะ ? พอแล้วก็คืนให้ผมเถอะ !”