บทที่ 5593 สะเทือนฟ้าดิน（2）

ยิ่งไปกว่านั้น พลังของสายฟ้านี้ ก็เทียบได้กับกระสุนปืนใหญ่เลยเชียว！

เมื่อเทียบกันแล้ว มีดคุไนไม้ที่ผู้มีพระคุณให้เขามา พลังนั้นก็เหนือกว่ามาก！

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งที่ตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุด ยืนอยู่ที่ข้างๆหลุม มองดูยันต์ฟ้าร้องที่ไม่มีความเสียหายใดๆแล้วพูดพึมพำกับตัวเอง“พลังของไม้ฟาดสายฟ้านี้น่าเกรงกลัวอย่างมาก！มีมันแล้ว ต่อไปหากต้องเจอกับคนที่แข็งแกร่งกว่าเรา ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องยากอีกต่อไป！ดูท่าการมาเมืองจินหลิงในครั้งนี้ของเรา ช่างโชคดีเสียจริง！”

คิดมาถึงตรงนี้ ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็ทอดถอนใจ“เพียงแค่ของชิ้นนี้สูบเอาปราณทิพย์เป็นจำนวนมาก เพียงปล่อยไปครั้งเดียว ก็สูบเอาปราณทิพย์เราไปหนึ่งในสามส่วน ดูท่าในอนาคตจะใช้มันพร่ำเพรื่อไม่ได้ ปราณทิพย์ที่สูญเสียไปเมื่อครู่ คงต้องรอให้เสร็จสิ้นภารกิจ ค่อยร้องขอโอสถเสริมกำลังกับผู้มีพระคุณแล้ว……”

พูดจบเขาก็เก็บยันต์ฟ้าร้องนี้อย่างระวังไว้กับตัวอย่างนึกเสียดาย อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ“ความรู้สึกของการเรียกสายฟ้าได้เมื่อครู่ ช่างน่าตื่นเต้นมากจริงๆ！ราวกับฉันได้หลอมรวมไปกับจักรวาล ช่างวิเศษมากจริงๆ！เพียงแค่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป บวกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน ไม่มีเวลาพอให้ฉันได้ค่อยๆซึมซับมัน หากเกิดขึ้นอีกครั้งคงดีไม่น้อย！”

คิดมาถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเอามือล้วงเข้าไปในเสื้อ แล้วถือยันต์ฟ้าร้องนั้นเอาไว้ในมือ

แต่หลังจากที่ลังเลอยู่ชั่วครู่ เขาก็ปล่อยมือ แล้วชักมือออกจากเสื้อ ปากพูดพึมพำว่า “ไม่ได้ ของสิ่งนี้ต้องใช้ปราณทิพย์เป็นจำนวนมาก หากจะทำมันอีกครั้ง ในระยะเวลาอันสั้นนี้พลังจะถดถอยลงอย่างมาก เกรงว่าจะทำให้ภารกิจนั้นสำเร็จลุล่วงไปไม่ได้ อดทนอีกหน่อยดีกว่า！”

ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งไม่รู้ ว่าการปล่อยยันต์ฟ้าร้องนี้ เหตุผลที่ต้องใช้ปราณทิพย์มากขนาดนี้ ล้วนเป็นเพราะความตั้งใจของเย่เฉิน

จากนั้น เขาก็หยิบเอาแหวนหยกปานจื่อออกมา ในใจแอบคิด“แล้วแหวนปานจื่อนี้มีประสิทธิภาพยังไง？ดูๆไปแล้วเหมือนค่ายกลที่ต้องไปกระตุ้นมัน หรือจะเป็นยันต์ขลัง？หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ของชิ้นนี้จะลองผลีผลามไม่ได้ หากเกิดสูญเสียประสิทธิภาพนั้นไป ความเสียหายจะไม่ใหญ่โตเลยเหรอ ？”

คิดมาถึงตรงนี้ เขาก็เก็บแหวนปานจื่อไว้กับตัว พูดอย่างตื่นเต้นว่า“เมืองจินหลิงช่างสมกับคำร่ำลือของเมืองเก่าแห่งหกราชวงศ์เสียจริง มาถึงแค่วันเดียวก็ได้เครื่องมือทางธรรมมาแล้วสองชิ้น หากรออีกสักสองสามวัน ไม่แน่ว่าอาจจะมีอย่างอื่นตามมาอีก ！”

ฉับพลัน ท่านเอิร์ลฉางเซิ่งก็ตัดสินใจ ว่าในช่วงสองสามวันนี้ จะยังไม่ลงมือทำอะไรกับคนของตระกูลอาน พรุ่งนี้ไปหาจางเอ้อเหมาที่ตลาดของโบราณอีก ดูว่าจะถามหาเอากับนายหน้าของเขาได้ไหม เพื่อจะได้เครื่องมือทางธรรมเพิ่มมาอีก！

……